Ωστόσο η αναρχική βία είναι η μοναδική που δικαιολογείται, η μοναδική που δεν είναι εγκληματική. Μιλώ φυσικά για τη βία που έχει όντως αναρχικά χαρακτηριστικά, και όχι για κάποια τυφλή ή παράλογη βίαιη ενέργεια η οποία αποδίδεται στους αναρχικούς, ή για εκείνη που πιθανώς διαπράττεται από πραγματικούς αναρχικούς, ωθούμενους στην παράφορα από άδικες καταδιώξεις, ή τυφλωμένους, λόγω υπερβολικής ευαισθησίας που δεν μετριάζει η λογική, από τη θέα των κοινωνικών αδικιών, από τη λύπη για τη Συνεχίστε την ανάγνωση

15622041_1064047527056149_1538200466820356000_n.png

 

Η ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο, αδικία και ο σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα.

Μιχαήλ Μπακούνιν. Φεντεραλισμός, σοσιαλισμός, αντιθεολογισμός. Αθήνα: Ελεύθερος τύπος, σελ. 61.

13754309_927235507404019_8618075677719891437_n

«Το ανθρώπινο είδος, έχοντας αρχίσει με τη ζωική ύπαρξη, τείνει σταθερά προς την πραγματοποίηση της ανθρωπινότητας πάνω στη γη… Και η ιστορία θέτει σε μας αυτό το μεγάλο καθήκον: να μετατρέψουμε τα εκατομμύρια των μισθωτών δούλων σε μια ανθρώπινη, ελεύθερη κοινωνία βασισμένη στα ίσα δικαιώματα για όλους.»

Μιχαήλ Μπακούνιν, Φιλοσοφία, θρησκεία και ηθική (Εκδόσεις-Περιοδικό Πανοπτικόν, 2009), σελ.180

 

13686709_924679154326321_4998232454892838639_n

 

«Το χειρότερο είναι για εκείνους που είναι τόσο αδαείς σχετικά με τον φυσικό νόμο της ανθρώπινης αλληλεγγύης που θεωρούν δυνατή, και μάλιστα επιθυμητή, την απόλυτη ανεξαρτησία των ατόμων μεταξύ τους. Αν θέλεις κάτι τέτοιο, θέλεις την εξαφάνιση της κοινωνίας, διότι όλη η κοινωνική ζωή δεν είναι παρά η συνεχής αμοιβαία αλληλεξάρτηση ατόμων και μαζών. Όλοι οι άνθρωποι, ακόμη και οι πιο έξυπνοι και ισχυροί, είναι, σε κάθε στιγμή της ζωής τους, παραγωγοί και συνάμα προϊόντα. Η ίδια η ελευθερία, η ελευθερία κάθε ατόμου, είναι το διαρκώς ανανεωμένο αποτέλεσμα των φυσικών, διανοητικών και ηθικών επιδράσεων, τις οποίες υφίσταται αυτός ο άνθρωπος από τους ανθρώπους που τον περιβάλλουν και από το περιβάλλον στο οποίο γεννήθηκε και πέρασε όλη του την ζωή.»

Μιχαήλ Μπακούνιν, Φιλοσοφία, θρησκεία και ηθική, (Εκδόσεις-Περιοδικό Πανοπτικόν, 2009), σελ.173-174

13781916_927220900738813_8215019705172014056_n.jpg

 

«Η επιστήμη γνωρίζει ότι ο σεβασμός για τον άνθρωπο είναι ο υπέρτατος νόμος της ανθρωπότητας, και οτί ο μεγάλος, πραγματικός σκοπός της ιστορίας, ο μόνος νόμιμος αντικειμενικός σκοπός της, είναι ο εξανθρωπισμός και η χειραφέτηση, η πραγματική ελευθερία, η ευημερία και η ευτυχία κάθε ατόμου που ζει στην κοινωνία.»

Μιχαήλ Μπακούνιν , Φιλοσοφία, θρησκεία και ηθική (Εκδόσεις-Περιοδικό Πανοπτικόν, 2009), σελ.182

ρςρςρρ

 

«Ένα άτομο που θα ήθελε να εξεγερθεί εναντίον της κοινωνίας, δηλαδή εναντίον της Φύσης γενικά αλλά και της δικής του φύσης ειδικά -θα έβαζε τον εαυτό του πέρα από τον φράκτη της πραγματικής ύπαρξης, θα βούλιαζε στο μηδέν, σε ένα απόλυτο κενό, σε μια άψυχη αφαίρεση, στον Θεό.»

Μιχαήλ Μπακούνιν, Φιλοσοφία, θρησκεία και ηθική (Εκδόσεις-Περιοδικό Πανοπτικόν, 2009), σελ.142

φσφσφγφγ

 

Ο σοσιαλισμός, καθώς είναι θεμελειωμένος στη θετική επιστήμη, απορρίπτει τη διδασκαλία της «ελεύθερης θέλησης». Αναγνωρίζει οτί οτιδήποτε ονομάζεται ανθρώπινο ελάττωμα και αρετή είναι απολύτως το προϊόν της συνδυασμένης δράσης της Φύσης και της κοινωνίας … Όλα τα άτομα ανεξαιρέτως είναι σε κάθε στιγμή της ζώης τους ότι τους έφτιαξαν η Φύση και η Κοινωνία.

Μιχαήλ Μπακούνιν, Φιλοσοφία, θρησκεία και ηθική (Εκδόσεις-Περιοδικό Πανοπτικόν, 2009), σελ.156