Τι σημαίνει “αναρχισμός”; [Συχνές ερωτήσεις Α.1.2]

Για να παραθέσουμε από τον Πέτρο Κραπότκιν, ο αναρχισμός είναι “το χωρίς κυβέρνηση σύστημα σοσιαλισμού”. [Αναρχισμός, σ. 46]. Συνεχίστε την ανάγνωση Τι σημαίνει “αναρχισμός”; [Συχνές ερωτήσεις Α.1.2]

Τι σημαίνει “αναρχία”; [Συχνές ερωτήσεις Α.1.1.]

Η λέξη “αναρχία”, προέρχεται από το ελληνικό πρόθεμα ανα), που σημαίνει “όχι”, “έλλειψη κάποιου πράγματος”, “απουσία κάποιου πράγματος”, “υστέρηση σε κάτι”, συν το “αρχός”, που σημαίνει “κυβερνήτης”, “διευθύνων”, “αρχηγός”, “υπεύθυνος” ή “εξουσιαστής”. Ή, όπως το θέτει ο Π.Κραπότκιν, η Αναρχία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις που σημαίνουν “αντίθεση στην εξουσία”.[Αναρχισμός,σελ.184]

Ενώ οι ελληνικές λέξεις άναρχος και αναρχία συχνά σημαίνουν “να μην υπάρχει κυβέρνηση” ή “να είσαι χωρίς κυβέρνηση”, όπως μπορεί να δει κανείς, το ακριβές, αυθεντικό νόημα του αναρχισμού δεν βρίσκεται απλώς στον “αντι-κυβερνησμό”. “Αν – αρχία” σημαίνει “χωρίς κυβερνήτη” ή γενικότερα “χωρίς εξουσία”, και υπό αυτή την έννοια την χρησιμοποιούσαν διαρκώς οι αναρχικοί. Για παράδειγμα, θα βρούμε τον Κραπότκιν να υποστιρίζει οτι ο αναρχισμός “δεν επιτίθεται μόνο στο κεφάλαιο, αλλά επίσης στις κύριες πηγές της ισχύος του καπιταλισμού: το νόμο, την εξουσία και το Κράτος”.[ Op. Cit., Σελ. 150] .Για τους αναρχικούς, αναρχία σημαίνει “όχι κατ ‘ανάγκην απουσία τάξης, όπως είναι γενικά Θεωρείται, αλλά απουσία Κυρίαρχου”. [Μπέντζαμιν Τάκερ, Αντί ενός βιβλίου, σελ. 13]

Απο την εξαιρετική σύνοψη του Χενς Ντέηβιντ Γουεϊκ:

Ο αναρχισμός μπορεί να γίνει κατανοητός ως μια γενική κοινωνική και πολιτική ιδέα που εκφράζει την άρνηση κάθε εξουσίας, της κυριαρχίας, του σωβινισμού, της ιεραρχικής διαίρεσης, και μια θέληση για τη διάλυσή τους … Ο αν-αραχισμός ως εκ’ τούτου, είναι κάτι περισσότερο από αντι-κρατισμός … [ ακόμη και αν] η κυβέρνηση (το κράτος) … είναι  το πλεόν πρόσφορο,  επίκεντρο της αναρχικής Κριτικής. [Ξανα-ανακαλύπτοντας την Αναρχία, σελ. 139]

Για τον λόγο αυτό, αντί να είναι καθαρά αντι-κυβερνητικός ή αντι-κρατικός, ο αναρχισμός  πρωταρχικά είναι ένα κίνημα ενάντια ιεραρχία. Γιατί; Επειδή η ιεραρχία είναι η οργανωτική δομή που εμπεριέχει εξουσία. Δεδομένου ότι το κράτος είναι η ανώτατημορφή ιεραρχίας, οι αναρχικοί είναι, εξ ορισμού, αντι-κρατιστές· αλλά αυτός δεν είναι ένας επαρκής ορισμός του αναρχισμού. Αυτό σημαίνει ότι οι πραγματικοί αναρχικοί αντιτίθενται σε όλες τις μορφές ιεραρχικής οργάνωσης, όχι μόνο στο κράτος.
Σύμφωνα με τον Μπράιαν Μόρρις:
Ο όρος αναρχία προέρχεται από τα ελληνικά, και ουσιαστικά σημαίνει ‘χωρίς Κυβερνήτη’. Οι αναρχικοί είναι άνθρωποι που απορρίπτουν όλες τις μορφές διακυβέρνησης ή καταναγκαστικής εξουσίας, όλες τις μορφές ιεραρχίας και κυριαρχίας. Επομένως, αντιτίθενται σε αυτό που ο Μεξικάνος αναρχικός Φλόρες Μαγκόν αποκάλεσε ‘ζοφερή τριάδα’ – το κράτος, το κεφάλαιο και την εκκλησία. Οι αναρχικοί είναι συνεπώς αντιτίθενται τόσο στον καπιταλισμό και το κράτος, όσο και σε όλες τις μορφές της θρησκευτικής εξουσίας. Αλλά οι αναρχικοί επιδιώκουν επίσης να δημιουργήσουν ή να επιφέρουν με διάφορα μέσα, μια κατάσταση αναρχίας, δηλαδή, μια αποκεντρωμένη κοινωνία χωρίς καταναγκαστικούς θεσμούς, μια κοινωνία οργανωμένη μέσω μιας συνομοσπονδίας εθελοντικών οργανώσεων. [Ανθρωπολογία και Αναρχισμός, σελ. 35- 41, Αναρχία: Μια Εφημερίδα ένοπλης Επιθημίας, αρ. 45, σελ. 38]

Η αναφορά στην «ιεραρχία» σε αυτό το πλαίσιο είναι μια αρκετά πρόσφατη εξέληξη
Οι «κλασικοί» αναρχικοί όπως ο Προυντόν, ο Μπακούνιν και ο Κραπότκιν χρησιμοποιούσαν σπάνια τη λέξη (συνήθως προτιμούσαν την λέξη «εξουσία», η οποία χρησιμοποιήθηκε σαν συντομία της λέξης «αυταρχισμός«). Ωστόσο, είναι σαφές από τα γραπτά τους, πως η φιλοσοφία τους ήταν ενάντια στην ιεραρχία, ενάντια σε κάθε ανισότητα της εξουσίας ή των προνομίων μεταξύ των ατόμων.

Ο Μπακούνιν μίλησε για αυτό όταν επιτέθηκε  στην «επίσημη» εξουσία αλλά υπερασπίστηκε την «φυσική επίδραση«, και επίσης όταν είπε: Συνεχίστε την ανάγνωση Τι σημαίνει “αναρχία”; [Συχνές ερωτήσεις Α.1.1.]

Τι είναι Αναρχισμός; [Συχνές Ερωτήσεις Α.1.]

Αναρχισμός είναι μια πολιτική θεωρία που επιδιώκει να δημιουργήσει την αναρχία, “την απουσία κάποιου αφέντη, κάποιου κυρίαρχου.”[Προυντόν Τι είναι Ιδιοκτησία, σελ. 264]. Με άλλα λόγια, αναρχισμός είναι μία πολιτική θεωρία που στοχεύει να δημιουργήσει μια κοινωνία στην οποία τα άτομα θα συνεργάζονται ελεύθερα και ισότιμα. Ως εκ τούτου ο αναρχισμός αντιτίθεται σε όλες τις μορφές ιεραρχικού ελέγχου – είτε είναι από το κράτος είτε από τους καπιταλιστές – θεωρώντας τες επιβλαβής για το άτομο και την προσωπικότητα του, καθώς και περιττές.

Σύμφωνα με τα λόγια της αναρχικής Λ. Σούζαν Μπράουν:

Ενώ η κοινή αντίληψη για τον αναρχισμό είναι ενός βίαιου, αντι-Κρατικού κινήματος, ο αναρχισμός είναι μία πολύ περισσότερο εκλεπτυσμένη με αποχρώσεις παράδοση από μια απλή αντίθεση στην κρατική εξουσία. Οι αναρχικοί αντιτίθενται στην αντίληψη ότι η εξουσία και η κυριαρχία είναι απαραίτητες για την κοινωνία και αντι αυτού είναι υπέρμαχοι των συνεργατικών, αντι-ιεραρχικών μορφών κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης.” [Οι Πολιτικές του Ατομικισμού σελ. 106]

Ωστόσο, ο «αναρχισμός» και η «αναρχία» είναι αναμφισβήτητα η πιο κακο-εκπροσωποποιημένες ιδέες στην πολιτική θεωρία. Σε γενικές γραμμές, οι λέξεις αυτές χρησιμοποιούνται για να εννοήσουν  «χάος» ή «αταξία,»  και έτσι, κατ ‘επέκταση, οι αναρχικοί επιθυμούν ένα κοινωνικό χάος και την επιστροφή στους “νόμους της ζούγκλας”.    Συνεχίστε την ανάγνωση Τι είναι Αναρχισμός; [Συχνές Ερωτήσεις Α.1.]

Γιατί ο αναρχισμός αποκαλείται επίσης και ελευθεριακός σοσιαλισμός; [Συχνές Ερωτήσεις Α.1.3.]

Πολλοί αναρχικοί, βλέποντας την αρνητική φύση του ορισμού του “αναρχισμού”, έχουν χρησιμοποιήσει άλλους όρους για να τονίσουν την εγγενώς θετική και δημιουργική πλευρά των ιδεών τους. Οι πιο συνηθισμένοι όροι είναι “ελεύθερος σοσιαλισμός”, “ελεύθερος κομμουνισμός”, “ελευθεριακός σοσιαλισμός” και “ελευθεριακός κομμουνισμός”. Για τους αναρχικούς, ο ελευθεριακός σοσιαλισμός, ο ελευθεριακός κομμουνισμός και ο αναρχισμός είναι στην ουσία οι ίδιοι εναλλακτικοί όροι. Όπως το θέτει ο Βαντζέτι:

Σε τελική ανάλυση είμαστε σοσιαλιστές όπως οι σοσιαλδημοκράτες, οι σοσιαλιστές, οι κομμουνιστές και οι Γουόμπλις είναι όλοι Σοσιαλιστές. Η διαφορά – η Θεμελιώσεις διαφορά- που μας ξεχωρίζει απ’ όλους τους άλλους είναι ότι υποστηρίζουν την εξουσία ενώ εμείς την ελευθερία. Πιστεύουν στο Κράτος ή την Κυβέρνηση τους, εμείς πιστεύουμε στο να μην υπάρχει Κράτος ή Κυβέρνηση” (Νικόλα Σάκκο και Μπαρτολομέο Βαντζέτι, Τα γράμματα του Σάκκο και Βαντζέτι, σελ.274).

Όμως είναι σωστό αυτό; Μελετώντας ορισμούς από το Λεξικό Αμερικανικής Κληρονομιάς, βλέπουμε ότι:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ: κάποιος που πιστεύει στην ελευθερία της πράξης και της σκέψης, κάποιος που πιστεύει στην ελεύθερη βούληση.
ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: ένα κοινωνικό σύστημα στο οποίο οι παραγωγοί κατέχουν τόσο την πολιτική ισχύ όσο και τα μέσα παραγωγής και διανομής των αγαθών.

Αν απλώς συγχωνεύσουμε αυτούς τους δύο πρώτους ορισμούς προκύπτει:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: ένα κοινωνικό σύστημα που πιστεύει στην ελευθερία της πράξης και της σκέψης και στην ελεύθερη βούληση, στο οποίο οι παραγωγοί κατέχουν τόσο την πολιτική ισχύ όσο και τα μέσα παραγωγής και διανομής των αγαθών.

(όπως και να έχει, πρέπει να προσθέσουμε ότι τα συνηθισμένα σχόλια μας εξακολουθούν να ισχύουν για την πολιτική διαστρέβλωση που ακολουθούν τα λεξικά. Ο μόνος λόγος που χρησιμοποιούμε αυτούς τους ορισμούς είναι για να δείξουμε ότι με το “ελευθεριακός” δεν υποδηλώνεται ο καπιταλισμός της “ελεύθερης αγοράς” ούτε ο “σοσιαλισμός” με το κράτος ιδιοκτήτη. Άλλα λεξικά, προφανώς, θα έχουν διαφορετικούς ορισμούς – ειδικά για τον σοσιαλισμό. Εκείνοι που επιθυμούν να γυρίζουν γύρω από ορισμούς λεξικών είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν αυτό το ατέρμονο και πολιτικά άχρηστο χόμπι, εμείς ωστόσο δε θα το κάνουμε).

Ωστόσο, λόγω της δημιουργίας του Ελευθεριακού Κόμματος στις ΗΠΑ, πολλοί άνθρωποι θεωρούν τώρα ότι η ιδέα του “ελευθεριακού σοσιαλισμού” είναι αντιφατική ως προς τους όρους της. Για την ακρίβεια πολλοί “Ελευθεριακοί” πιστεύουν ότι οι αναρχικοί απλώς επιχειρούν να συσχετίσουν τις “αντι-ελευθεριακές” ιδέες του “σοσιαλισμού” (όπως τον αντιλαμβάνονται οι Ελευθεριακοί) με την ελευθεριακή ιδεολογία προκειμένου να κάνουν αυτές τις “σοσιαλιστικές ιδέες” πιο “αποδεκτές” – με άλλα λόγια προσπαθούν να κλέψουν την ταμπέλα του “ελευθεριακού” από τους νόμιμους ιδιοκτήτες της. Συνεχίστε την ανάγνωση Γιατί ο αναρχισμός αποκαλείται επίσης και ελευθεριακός σοσιαλισμός; [Συχνές Ερωτήσεις Α.1.3.]

Σημειώσεις πάνω στη θεωρία του Manarchist (Ανδραναρχικού)

Manarchist-Logo1

 

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ: μισογυνισμός, σεξουαλική κακοποίηση, βιασμός

Ο ανδραναρχικός είναι ο καλύτερος ακτιβιστής. Το ξέρει αυτό μέσα του. Ο ανδραναρχικός προτείνει τις πιο ριζοσπαστικές δράσεις, αρθρώνει τις πιο βαρυσήμαντες θεωρίες. Αυτός μόνο αυτός είναι ο διαφωτιστής. Πρέπει όλοι να διαβάζουμε Adorno, αλλά μόνο ο ανδραναρχικός τον καταλαβαίνει σωστά.

Ο ανδραναρχικός αγαπά τις γυναίκες, και έτσι δεν χρειάζεται να τις ακούει. Οι πολιτικές του χαρακτηρίζονται από την αίσθηση κυριαρχίας, cis αρρενωπότητα, λευκότητα. Η φωνή του είναι η πιο δυνατή, τα λόγια του τα πιο αληθινά. Η αναρχική του πορεία είναι αναπόφευκτη, προέρχεται από βιβλία γραμμένα από άλλους λευκούς άνδρες. Αυτο είναι ένα ανώτερο όραμα. Ξέρει περισσότερα για οποιοδήποτε θέμα από ό τι εσύ, έχει ένα δίπλωμα για αυτό.

Για τον ανδραναρχικό , είμαστε όλοι μια φυλή, η ανθρώπινη φυλή. Ο Ανδραναρχικός έχει μια φοβία για τις πολιτικές ταυτότητας. Εύχετε οι μη λευκοί άνθρώποι, οι φεμινίστριες, οι κουήρ, να σταματήσουν να διασπούν την αριστερά. Αυτά τα ξινά άτομα χαλάνε την  κατάσταση. Ο Ανδραναρχικός καταλαβαίνει την καταπίεση των άλλων καλύτερα απ’ ότι τα ίδια τα άτομα (έχει και έναν μαύρο φίλο): Μετά την επανάσταση ο ρατσισμός θα εξαφανιστεί. Οι πολιτικές των ανδρών της λευκής εργατικής τάξης δεν είναι πολιτικές ταυτότητας είναι ο μόνος αληθινός αγώνας. 

Μερικές φορές Ο Ανδραναρχικός γίνεται ελαφρά προσβλητικός. Είναι ένας άντραςμωρό. Επιθυμεί να ακούσεις τις ανάγκες του λίγο παραπάνω. Δεν μπορεί να σου δώσει συναισθηματική στήριξη αυτή τη στιγμή, κανονίζει μια δράση. Υποθέτει ότι χρειάζεσαι τη βοήθεια του σε πρακτικά ζητήματα. Ευτυχώς έτυχε και έφερε την ακουστική του κιθάρα στο πάρτι. Θέλει να ξυρίσεις τις μασχάλες σου, μόνο για μια ειδική περίσταση. Τον δουλεύει  τον περιστασιακό σεξισμό του. Θα πρέπει να τον συγχωρέσεις, δεν την παλεύει αυτη την στιγμή. 

«Αστός» είναι η αγαπημένη βρισιά του ανδραναρχικού,  αλλά ο ίδιος ο ανδραναρχικός δεν υπήρξε ποτέ του αστός. Του Ανδραναρχικού του αρέσει να τα γαμάει όλα. Ο ανδραναρχικός αγαπά τα queer μπάχαλακαι αυτός είναι επίσης λίγο queer, γιατί είναι πολυγαμικός (πηδάει πολλές γυναίκες) και kinky ( dom). Ο ανδραναρχικός ξέρει ότι ο γάμος είναι ένας καπιταλιστικός θεσμός, οπότε εξερευνά την αναρχία στην σχέση. Σπάει τα πατριαρχικά δεσμά, όπως έιναι η πίστη, η ευθύνη, οι δουλειές του σπιτιού. Όλες οι κοπέλες του είναι ζηλιάρες, αλλά δεν φταίει αυτός. Θυμούνται λάθος πράγματα . Για κάποιο λόγο δεν θα πηδηχτούν με την φίλη τους ενώ αυτός κοιτάει, κι εκεί φαίνεται η αποτυχία της γυναικείας χειραφέτησης.
Ο Ανδραναρχικός είναι ένας αφοσιωμένος φεμινιστής, δεν χάνει ευκαιρία να το αναφέρει σε κάθε περίσταση ότι καθαρίζει, προσέχει το παιδί ή φτιάχνει τσάι για την παρέα. Ωστόσο, συχνά, όταν προκύπτουν όχι και τόσο εντυπωσιακές δουλειές, ο ανδαναρχικός τυχαίνει να είναι απασχολημένος με κάτι πολύ σημαντικό. Είναι στο Millbank. Είναι στους G20. Είναι στο  Occupy. Κάνει δράσεις με τους hunt saboteurs. Είναι πάντοτε κάπου. Εσύ που ήσουν; Ο Ανδραναρχικός λιώνει με τον θαυμασμό άλλων αντρών. Συμφωνεί με τις γυναίκες που γουστάρει, μέχρι να πουν το ναι.
Ο ανδραναρχικός γνωρίζει ότι ο ακτιβισμός επινοήθηκε από τους λευκούς άνδρες. Οι ιδέες είναι η αυθεντική, ανεπηρέαστη δουλειά παλαιότερων αντρών, και η ιστορία είναι μονάχα η αλληλουχία αυτών των ιδεών. Ο αναρχισμός, ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός, αυτές οι ταμπέλες περιγράφουν την παράδοση της ανδρικήςς ιδιοφυΐας. Κατά το παρελθόν ορισμένες γυναίκες είχαν καλές ιδέες (όπως ηEmma Goldman, η roza luxeburg, η Rosa Parks). Στην παρούσα φάση, οι γυναικίες ιδέες προσέγγιζουν τον φασισμό: οι πολιτικές ασφαλών χώρων είναι για μωρά, οι συνελεύσεις που αποκλείουν τους λευκούς άντρες είναι αντίστροφος σεξισμός, η απόδοση ευθυνών σε άτομα που ανήκουν στο χώρο είναι κυνήγι μαγισσών. Ο ανδραναρχικός δεν βλέπει καμιά ειρωνία στο να υποστηρίζει ότι διεξάγεται κυνήγι μαγισσών εναντίον ανδρών. Πλέον είναι πολύ δύσκολο για έναν άντρα να μιλήσει χωρίς να τον φιμώσουν.
Αν και ο ίδιος μετα βίας τα έχει διαβάσει, Ο ανδραναρχικός αγαπά να κριτικάρει τα έργα των γυναικών, των μη-λευκών ανθρώπων, των τρανς ατόμων. Έχει σημαντικά πράγματα να σου πει για το πώς θα μπορείς να βελτιώθείς. Αυτός μπορεί να σου εξηγήσει γιατί οι τακτικές σου είναι λάθος, μιλώντας φιλοσοφικά. Η επανάσταση έρχεταιμε τη μορφή μιας τρομερής μαζικής εξέγερσης.
Το αληθινό πρόσωπο του ανδραναρχικού είναι η βία απέναντι στις γυναίκες, ενάντια στους ανθρώπους που δεν είναι λευκοί. Του αρέσει να βγαίνει με κοπέλες που έχουν  «θέματα», για να μπορεί να τις «φροντίζει». «Θέλει να σε γαμάει ενώ κοιμάσε«. Δεν το βλέπει αυτό ως βιασμό. Πιστεύει οτι «η παρενόχληση στο δρόμος δεν έχει να κάνει με τίποτα με τον βιασμό«. Επειδή δεν πιστεύει σε πολιτικές αποκλεισμού, έχει φίλους βιαστές. Ο φίλος του μπορεί να έχει χτυπήσει την κοπέλα του μία ή δύο φορές, αλλά έιναι κινηματικός και τελοσπάντων το ‘χει μετανιώσει πλέον.
Ο Ανδραναρχικός είναι φεμινιστής όταν θέλει να γαμήσει. Ο ανδραναρχικός θα χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της σεξουαλικής απελευθέρωσης για να σε εξαναγκάσει να κάνεις σεξ. Θα συνεχίσει να αυτοαποκαλείται φεμινιστής καθώς σε βιάζει. Θα είναι πολύ επιμελής στο να κράζει απολογητές του βιασμού… όταν είναι γυναίκες ή/και μαύρες. Θα μιλαέι στην κοινότητα  το πρωί και θα σε χτυπαέι το βράδυ. Θα σου λέει να μην είσαι τόσο ηλίθια. Μην του κάνεις slut-shaming.
Μην κατηγορείς τον ανδραναρχικό για σεξουαλική κακοποίηση. Μην τον κατηγορείς για  απολογητή βιασμού. Που είναι το «αθωος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου»; Οι γυναίκες που πάνε στην αστυνομία μετά τον βιασμό είναι καπιταλίστριες και προδότριες. Αν παντρευτούν αστυνομικό και τις χτυπήσει, καλά να πάθουν,  τά ‘θελε ο κώλος τους.
Ο  «αναρχισμός» του ανδραναρχικού αποτελείται από ιεραρχικές πολιτικές αντρών που για την ώρα τουλάχιστον δεν κάνουν κουμάντο. Είναι η λευκή ρατσιστική πατριαρχία του μαύρου μπλοκ. Δεν είναι καμιά ακραία ανωμαλία. Ο ανδραναρχικός και οι φίλοι του είναι σε κάθε αριστερό κοινωνικό κύκλο. Ο ανδραναρχικός είναι ένας κανονικός άνθρωπος που αφιερώνει τη ζωή του για να κάνει έναν καλύτερο κόσμο. Όπως και να έχει, είσαι αντεπαναστάτης.
Οι περισσότερ@ από εμάς, ιδιαίτερα οι γυναίκες, έχουμε μια ιστορία να πούμε για τον ανδραναρχικό. Ωστόσο, είναι δύσκολο να πεις ιστορίες για αυτόν. Ο ανδραναρχικός την γλιτώνει. Είναι δημοφιλήςΕίναι μέσα σε δράσεις. Είναι ο καλύτερος αγωνιστής. Είναι ο καλύτερος στο να λέει ότι είναι ο καλύτερος.
 Αυτό που κάνει τον Ανδρααναρχικό ξεχωριστό είναι ότι ποτέ δεν θα παραδεχτεί οτι είναι όλα αυτά. Δεν θα σε ακούσει. Και τώρα, θα σου εξηγήσει γιατί έχεις άδικο.

Συγγραφέας: Ray Filar

Βασισμένο σε συζητήσεις και διηγήσεις των: Mijke Drift, Kirsty La Rain, Riley Coles, Jasper Jay, Olivia Walker, Linda Stupart, Annette Behrens, Toni Mac, Jacob V Joyce, Sophie Lawton, Deborah Grayson, Marta Owczarek, Selin Yildizoglu, Hannah McStar, Lily Ash Sakula, Abigail Williams

Μετάφραση/Επιμέλεια: Αδέσποτος

Πηγή:http://strikemag.org/manarchist/

Manarchist-Quiz

 

Αναρχογυμνισμός

Οι αναρχογυμνισμός (επίσης αναρχικός γυμνισμός και γυμνιστικός αναρχισμός) εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως μία ένωση της αναρχικής και της γυμνιστικής φιλοσοφίας [1][2]Κυρίως είχε απήχηση στο πλαίσιο των αναρχοατομικιστικών κύκλων [3], στην Ισπανία [2], στη Γαλλία, στη Πορτογαλία [3]και στην Κούβα [4]

Οι αναρχογυμνιστές υποστηρίζουν την χορτοφαγία, τον ελεύθερο έρωτα, τον γυμνισμό, την πεζοπορία και μια οικολογική θεώρηση του κόσμου μέσα και έξω απο τις αναρχικές ομάδες. Ο αναρχογυμνισμός επίσης προωθεί μια οικολογική κοσμοθεωρία, μικρά οικολογικά χωριά, με μεγαλύτερη έμφαση στον γυμνισμό ως έναν τρόπο για να να αποφευχθεί ο πλασματική μαζική βιομηχανική κοινωνία [2]Οι γυμνιστές ατομικιστές αναρχικοί βλέπουν το άτομο μόνο με τις βιολογικές, φυσικές και ψυχολογικές πτυχές του και προσπαθουν να εξαλείψουν τους κοινωνικόυς προσδιορισμούς [2].

 

Πρόωρες επιρροές

Μια σημαντική επιρροή στις αρχές του αναρχογυμνισμού ήταν η σκέψη του Henry David Thoreau, του Leo Tolstoy και του Élisée Reclus

O Thoreau ήταν ένας Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής, φυσιοδίφης, αντιστάτης φόρου, τοπογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, και μεταφυσικός. Έγινε γνωστός από το βιβλίο του Walden, το οποίο είναι μια πραγμάτευση πάνω στην απλή ζωή και το φυσικό περιβάλλον, και απο το  δοκίμιό του, Civil Disobedience, μια πραγματία για την ατομική αντίσταση, την ηθική εναντίωση σε άδικες καταστάσεις, όπως αυτών των αστικών κυβερνήσεων. Η σκέψη του ήταν  μια από τις πρώτες επιρροές του πράσινου αναρχισμού, αλλά με έμφαση στην ατομική εμπειρία του φυσικού κόσμου, επηρεάζοντας αργότερα τα ρεύματα των γυμνιστών. Η απλή ζωή, η απόρριψη της υλιστικής ζωής και η αυτάρκεια ήταν οι στόχοι του Thoreau , το σύνολο του έργου είναι εμπνευσμένο από τη μεταφυσική φιλοσοφία. «Πολλοί έχουν δει στον Thoreau έναν πρόδρομο της οικολογίας και του αναρχοπρωτογονισμού που εκπροσωπείται σήμερα απο τον John Zerzan. Για τον George Woodcock η στάση αυτή μπορεί να ωθείτε από την ιδέα της αντίστασης στην πρόοδο και την απόρριψη του αυξανόμενου υλισμού, που είναι στη φύση της αμερικάνικης κοινωνίας στα μέσα του 19ου αιώνα » [2]. O John Zerzan περιλαμβάνει το κείμενο «Excursions» (1863) του Thoreau σε γραπτή συλλογή εναντίων του πολιτισμού που ονομάζεται «Against civilization: Readings and reflections from 1999″.

 

Γαλλία

Για την σπουδαίο Γάλλο αναρχικό Ελιζέ Ρεκλύ, ο γυμνισμός «ήταν ταυτόχρονα ένα φυσικό μέσο αναζωογόνησης, μια ταύτιση με το σώμα εντελώς διαφορετική από την υποκρισία και τα ταμπού που επικρατούσαν εκείνη την εποχή, ένας πιο ευχάριστος τρόπος για να δούμε τη ζωή στην κοινωνία, και ένα κίνητρο να σεβόμαστε τον πλανήτη. Έτσι εμφανίστηκε ο γυμνισμός στη Γαλλία, ιδίως, υπό την επίδραση του Ελιζέ Ρεκλύ, μεταξύ αναρχικών Κοινοτήτων στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα ως αποτέλεσμα του ελυθεριακού σοσιλιασμού».

 

tumblr_n47rvmJxoK1s5wms7o1_400
Αναρχογυμνιστές/στριες απο την Γαλλία απο την δεκαετία του 1930

 

Στη Γαλλία αργότερα σημαντικοί προπαγανδιστές του αναρχογυμνισμού ήταν ο Henri Zisly [5] και ο Émile Gravelle που συνεργάστηκε με τον Henri Zisly και τον Henri Beylie στα ένθετα La Nouvelle Humanité, Le Naturien, Le Sauvage, L’Ordre Naturel, και La Vie Naturelle [6]. Οι ιδέες τους ήταν σημαντικές στους αναρχοατομικιστικούς κύκλους στη Γαλλία, καθώς και στην Ισπανία, όπου ο Federico Urales (με το ψευδώνυμο Joan Montseny) προώθησε τις ιδέες των Gravelle και Zisly στο La Revista Blanca (1898 έως 1905). Η πολιτική δραστηριότητα του Zisly «αποσκοπούσε κυρίως στην προπαγάνδιση της επιστροφής στη «φυσική ζωή» μέσα από τα γραπτά και την έμπρακτη συμμετοχή, παρακινώντας τις ζωντανές αντιπαραθέσεις εντός και εκτός του αναρχικού κινήματος. Ο Zisly επέκρινε έντονα την πρόοδο και τον πολιτισμό, τον οποίο θεωρούσε ως «παράλογο, επαίσχυντο και βρώμερο». Εκδήλωνε ανοιχτά την αντίθεσή του στην εκβιομηχάνιση, με το επιχείρημα ότι οι μηχανές ήταν εγγενώς αυταρχικές, υπερασπίστηκε τον γυμνισμό, τάχθηκε υπέρ μιας μη δογματικής και μη-θρησκευτικής προσήλωσης στους «νόμους της φύσης», προτείνοντας ένα τρόπο ζωής που βασίζεται στις περιορισμένες ανάγκες και την αυτάρκεια, και διαφώνησε με τη ιδέα της χορτοφαγίας, την οποία θεωρούσε «αντι-επιστημονική» [5].
Ισπανία

Η σχέση ανάμεσα στον αναρχισμό και τον γυμνισμό ήταν πολύ σημαντική στο τέλος της δεκαετίας του 1920 στην Ισπανία [1]:


«Ο συνδετικός ρόλος που διαδραματίζει η ομάδα Sol y Vida ήταν πολύ σημαντικός. Ο στόχος αυτής της ομάδας ήταν να πηγαίνει ταξίδια και να απολαμβάνει την ύπαιθρο. Το Athenaeum Naturist, Ecléctico, στη Βαρκελώνη, ήταν η βάση από την οποία ξεκίνησαν οι δραστηριότητες της ομάδας. Πρώτα το Etica και στη συνέχεια το Iniciales, τα οποία ξεκίνησαν το 1929, ήταν οι εκδόσεις της ομάδας, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι ιδέες που εκφράζονταν απο τους γυμνιστές στις εκδόσεις ανταποκρίνονταν στις επιθυμίες που η ελευθεριακή νεολαία είχε, σε κόντρα με τις συμβάσεις της αστικής τάξης της εποχής. Αυτό είναι που εξήγησε σε επιστολή του προς τις Iniciales ένας νέος εργαζόμενος. Ο ίδιος γράφει κάτω με το περίεργο ψευδώνυμο Silvestre del Campo (ο αγριάνθρωπος της χώρας) » Θεωρώ μεγάλη μου χαρά να είμαι γυμνός στο δάσος, λουσμένος απο το φως και τον αέρα, δύο στοιχεία της φύσης που δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά. Με το να αποφεύγουμε τα σεμνά ρούχα του
εκμεταλλευομένου ατόμου, (ρούχα τα οποία, κατά τη γνώμη μου, είναι το αποτέλεσμα των μηχανορραφιών όλων των νόμων, επινοήθηκαν για να κάνουν τη ζωή μας πικρή), καταδυκνίουμε ότι δεν υπάρχουν άλλοι νόμοι, αλλά μόνο οι φυσικοί νόμοι. Τα ρούχα σημαίνουν σκλαβιά για μερικούς και τυραννία για άλλους. Μόνο ο γυμνός άνθρωπος που επαναστατεί ενάντια σε όλες τις νόρμες, υπερασπίζεται τον αναρχισμό, χωρίς την πρόληψη της στολής που επιβλήθηκε από την φιλο-χρήματη κοινωνία μας» [1] .
solyvida
Αναρχικοί στην φυλακή Modelo στην Barcelona

 

Ο Isaac Puente, ήταν Ισπανός αναρχικός με μεγάλη επιρροή κατά τη διάρκεια του 1920 και του 1930 και σημαντικός προπαγανδιστής του αναρχογυμνισμού, ήταν μαχητικό μέλος τόσο στην αναρχοσυνδικαλιστική CNT όσο στην και Ιβηρική Αναρχική Ομοσπονδία. Ο Isaac είχει εκδώσει το βιβλίο el Comunismo Libertario y otras proclamas insurrecciones y naturistas ( Ο ελευθεριακός κομμουνισμός και άλλες εξεγερσιακές και γυμνιστικές προκηρύξεις) το 1933, το οποίο πούλησε περίπου 100.000 αντίτυπα [7].

Συνεχίστε την ανάγνωση Αναρχογυμνισμός