Σχολές αναρχικής σκέψης: Αναρχογυμνισμός

iniciales
Από την αναρχογυμνιστική έκδοση «Iniciales»

 

Οι αναρχογυμνισμός εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως μία ένωση της αναρχικής και της γυμνιστικής φιλοσοφίας. Κυρίως, είχε απήχηση στο πλαίσιο των αναρχοατομικιστικών κύκλων, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, και στην Κούβα.

Οι αναρχογυμνιστές υποστηρίζουν την χορτοφαγία, τον ελεύθερο έρωτα, τον γυμνισμό, την πεζοπορία και μια οικολογική θεώρηση του κόσμου μέσα και έξω απο τις αναρχικές ομάδες. Ο αναρχογυμνισμός, επίσης, προωθεί μια οικολογική κοσμοθεωρία, μικρά οικολογικά χωριά, με μεγαλύτερη έμφαση στον γυμνισμό, ως έναν τρόπο για να να αποφευχθεί ο πλασματική μαζική βιομηχανική κοινωνία.  Οι γυμνιστές ατομικιστές αναρχικοί βλέπουν το άτομο μόνομε τις βιολογικές, φυσικές και ψυχολογικές πτυχές του και προσπαθουν να εξαλείψουν τους κοινωνικόυς προσδιορισμούς. 

 

Πρόωρες επιρροές

Μια σημαντική επιρροή στις αρχές του αναρχογυμνισμού ήταν η σκέψη του Henry David Thoreau, του Leo Tolstoy και του Élisée Reclus. 

O Thoreau ήταν Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής, φυσιοδίφης, τοπογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, και μεταφυσικός. Έγινε γνωστός από το βιβλίο του Walden. Το βιβλίο αναφερώταν στην απλή ζωή και το φυσικό περιβάλλον. Το δοκίμιό του, Civil Disobedience, υπήρξε μια πραγματεία για την ατομική αντίσταση, την ηθική εναντίωση σε άδικες καταστάσεις, όπως αυτών των αστικών κυβερνήσεων. Η σκέψη του ήταν  μια από τις πρώτες επιρροές του πράσινου αναρχισμού, αλλά με έμφαση στην ατομική εμπειρία του φυσικού κόσμου, επηρεάζοντας αργότερα τα ρεύματα των γυμνιστών. Η απλή ζωή, η απόρριψη της υλιστικής ζωής και η αυτάρκεια ήταν οι στόχοι του Thoreau.

«Πολλοί έχουν δει στον Thoreau ως έναν πρόδρομο της οικολογίας και του αναρχοπρωτογονισμού που εκπροσωπείται σήμερα απο τον John Zerzan. Για τον George Woodcock η στάση αυτή, μπορεί να ωθείται από την ιδέα της αντίστασης στην πρόοδο και την απόρριψη του αυξανόμενου υλισμού, που είναι στη φύση της αμερικάνικης κοινωνίας στα μέσα του 19ου αιώνα». O John Zerzan περιλαμβάνει το κείμενο, «Excursions» (1863), του Thoreau, στη συλλογή αρθρών με τίτλο «Against civilization: Readings and reflections».

 

Γαλλία

Για την σπουδαίο Γάλλο αναρχικό Ελιζέ Ρεκλύ, ο γυμνισμός «ήταν ταυτόχρονα ένα φυσικό μέσο αναζωογόνησης, μια ταύτιση με το σώμα εντελώς διαφορετική από την υποκρισία και τα ταμπού που επικρατούσαν εκείνη την εποχή. Ένας πιο ευχάριστος τρόπος για να δούμε τη ζωή στην κοινωνία, και ένα κίνητρο να σεβόμαστε τον πλανήτη. Έτσι, εμφανίστηκε ο γυμνισμός στη Γαλλία, ιδίως, υπό την επίδραση του Ελιζέ Ρεκλύ, μεταξύ αναρχικών κοινοτήτων στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα ως αποτέλεσμα του ελευθεριακού σοσιαλισμού».

 

tumblr_n47rvmJxoK1s5wms7o1_400
Αναρχογυμνιστ@ την δεκαετία του 1930 στη Γαλλία

 

Στη Γαλλία αργότερα σημαντικοί προπαγανδιστές του αναρχογυμνισμού ήταν ο Henri Zisly, ο Émile Gravelle.  Ο Émile Gravelleπου συνεργάστηκε με τον Henri Zisly και τον Henri Beylie στα ένθετα La Nouvelle Humanité, Le Naturien, Le Sauvage, L’Ordre Naturel, και La Vie Naturelle . Οι ιδέες τους ήταν σημαντικές στους αναρχοατομικιστικούς κύκλους στη Γαλλία, καθώς και στην Ισπανία, όπου ο Federico Urales (με το ψευδώνυμο Joan Montseny) προώθησε τις ιδέες των Gravelle και Zisly μέσω του περιοδικού La Revista Blanca (1898 έως 1905).

Η πολιτική δραστηριότητα του Zisly «αποσκοπούσε κυρίως στην προπαγάνδιση της επιστροφής στη «φυσική ζωή» μέσα από τα γραπτά και την έμπρακτη συμμετοχή, παρακινώντας τις ζωντανές αντιπαραθέσεις εντός και εκτός του αναρχικού κινήματος. Ο Zisly επέκρινε έντονα την πρόοδο και τον πολιτισμό, τον οποίο θεωρούσε «παράλογο, επαίσχυντο και βρώμερο»». Εκδήλωνε ανοιχτά την αντίθεσή του στην εκβιομηχάνιση, με το επιχείρημα ότι οι μηχανές ήταν εγγενώς αυταρχικές, υπερασπίστηκε τον γυμνισμό, τάχθηκε υπέρ μιας μη δογματικής και μη-θρησκευτικής προσήλωσης στους «νόμους της φύσης», προτείνοντας ένα τρόπο ζωής που βασίζεται στις περιορισμένες ανάγκες και την αυτάρκεια. Διαφώνησε με τη ιδέα της χορτοφαγίας, την οποία θεωρούσε «αντι-επιστημονική».

 

Ισπανία

Η σχέση ανάμεσα στον αναρχισμό και τον γυμνισμό ήταν πολύ σημαντική στο τέλος της δεκαετίας του 1920 στην Ισπανία:


«Ο συνδετικός ρόλος που διαδραματίζει η ομάδα Sol y Vida ήταν πολύ σημαντικός. Ο στόχος αυτής της ομάδας ήταν να πηγαίνει ταξίδια και να απολαμβάνει την ύπαιθρο. Το Athenaeum Naturist, στη Βαρκελώνη, ήταν η βάση από την οποία ξεκίνησαν οι δραστηριότητες της ομάδας.

»Πρώτα το Etica και στη συνέχεια το Iniciales, τα οποία ξεκίνησαν το 1929, ήταν οι εκδόσεις της ομάδας, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι ιδέες που εκφράζονταν απο τους γυμνιστές στις εκδόσεις ανταποκρίνονταν στις επιθυμίες που της ελευθεριακής νεολαίας, κόντρα στις συμβάσεις της αστικής τάξης της εποχής.

»Αυτό είναι που εξήγησε σε επιστολή του προς την Iniciales ένας νέος εργαζόμενος. Ο ίδιος γράφει με το περίεργο ψευδώνυμο Silvestre del Campo (ο αγριάνθρωπος της χώρας): «Θεωρώ μεγάλη μου χαρά να είμαι γυμνός στο δάσος, λουσμένος απο το φως και τον αέρα, δύο στοιχεία της φύσης που δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά. Με το να αποφεύγουμε τα σεμνά ρούχα του εκμεταλλευομένου ατόμου, – ρούχα τα οποία, κατά τη γνώμη μου, είναι το αποτέλεσμα των μηχανορραφιών όλων των νόμων, επινοήθηκαν για να κάνουν τη ζωή μας πικρή-, καταδυκνίουμε ότι δεν υπάρχουν άλλοι νόμοι, αλλά μόνο οι φυσικοί νόμοι. Τα ρούχα σημαίνουν σκλαβιά για μερικούς και τυραννία για άλλους. Μόνο ο γυμνός άνθρωπος που επαναστατεί ενάντια σε όλες τις νόρμες, υπερασπίζεται τον αναρχισμό. Χωρίς την πρόληψη της στολής που επιβλήθηκε από την φιλο-χρήματη κοινωνία μας». 

solyvida
Αναρχικοί στην φυλακή Modelo στην Barcelona

 

Ο Isaac Puente ήταν Ισπανός αναρχικός με μεγάλη επιρροή κατά τη διάρκεια του 1920 και του 1930 και σημαντικός προπαγανδιστής του αναρχογυμνισμού. Ήταν μαχητικό μέλος τόσο στην αναρχοσυνδικαλιστική CNT όσο και στην Ιβηρική Αναρχική Ομοσπονδία. Ο Isaac είχει εκδώσει το βιβλίο el Comunismo Libertario y otras proclamas insurrecciones y naturistas (Ο ελευθεριακός κομμουνισμός και άλλες εξεγερσιακές και γυμνιστικές προκηρύξεις) το 1933, το οποίο πούλησε περίπου 100.000 αντίτυπα.

Ο Puente ήταν γιατρός που πλησίασε την ιατρική πρακτική από γυμνιστική σκοπιά. Είδε τον γυμνισμό ως αναπόσπαστη λύση για την εργατική τάξη παράλληλα τον Νέο -Μαλθουσιανισμο, που πίστευε ότι αφορούσε τον έμβιο ον, ενώ ο αναρχισμός απευθυνόταν στο κοινωνικό ον. Πίστευε πως οι καπιταλιστικές κοινωνίες έθεταν σε κίνδυνο την ευημερία των ανθρώπων τόσο από κοινωνικο-οικονομική οσο και από υγειονομική άποψη, και έτσι προωθούσε ως λύση τον αναρχοκομμουνισμό παράλληλα με τον γυμνισμό.

cnt_libertarian_school.jpg

 

Αυτή η οικολογική τάση στον αναρχισμό στην ισπανία ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να επιστήσει την προσοχή της CNT-FAI. Ο Ντανιέλ Γκερέν στο Αναρχισμός: Από τη Θεωρία στην Πράξη γράφει:

«Απο πολύ καιρο, ο ισπανικός αναρχοσυνδικαλισμός φρόντιζε για την διάδωση της αυτονομιίας, γνωστό ως «ομάδες συγγένιας». Για παράδειγμα πολλούς οπαδούς είχε η φυσική ζωή και η χορτοφαγία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους φτωχούς αγρότες του νότου. Οι δύο τρόποι ζωής αντιμετωπίζονταν σαν ευνοϊκοί για τον μετασχηματισμό του ανθρώπινου όντος και την προετοιμασία του για μια αυθεντικά ελεύθερη κοινωνία. Έτσι η CNT δεν παραλείπει να ασχοληθεί με την μοίρα των ομάδων των φυσιολατρών και γυμνιστών που «αντιμάχονται την βιομηχανοποιήση». Καθώς δεν μπορούσαν να καλύψουν όλες τους τις ανάγκες, το συνέδριο προβλέπει οτι οι εκπρόσωποι τους στην συνομοσπονδία των κοινοτήτων θα μπορούσαν να κλείνουν οικονομικές συμφωνίες με τις άλλες βιομηχανικές και αγροτικές κοινότητες. »

Κούβα

Ο ιστορικός Kirwin R. Schaffer στη μελέτη του κουβανικού αναρχισμού αναφέρει πως ο αναρχογυμνισμός ήταν η τρίτη τάση μέσα στο κίνημα, παράλληλα με τον αναρχοκομμουνισμό και τον αναρχοσυνδικαλισμό. Ο Γυμνισμός προσέφερε ενα παγκόσμιο εναλλακτικό κίνημα για την υγεία και τον τρόπο ζωής. Οι γυμνιστές επικεντρώθηκαν στον επαναπροσδιορισμό της ζωής του ατόμου να ζήσει απλά, να τρώει φθηνή αλλά θρεπτική χορτοφαγική τροφή, και να καλλιεργεί αν είναι δυνατόν τα δικά του τρόφιμα. Η ύπαιθρος επιβεβαιωνόταν σαν μια ρομαντική εναλλακτική λύση στην αστική ζωή, και μερικοί φυσιολάτρες προωθούσαν τα υγιεινά οφέλη του γυμνισμού. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το γυμνιστικό κίνημα υπολόγιζε τους αναρχικούς, τους φιλελεύθερους,  και τους σοσιαλιστές ως υποστηριχτές του.

Ωστόσο, στην Κούβα μια συγκεκριμένη «αναρχική» κατάσταση εκτυλίχθηκε υπό την ηγεσία ανθρώπων όπως του Adrián del Valle, ο οποίος ηγήθηκε της κουβανέζικης προσπάθειας να μετατραπεί ο γυμνισμός απο μία ατομική υγιεινή σε μία λειτουργεία κοινωνικής χειραφέτησης. Ο Schaffer αναφέρει την επιρροή που αναρχογυμνισμού στους κύκλους των γυμνιστών. Έτσι, «για παράδειγμα, τίποτα δεν εμπόδιζε την αναρχοσυνδικαλιστή ένωση εργαζομένων σε εστιατόριο της Αβάνα να υποστηρίξει τα εναλλακτικά προγράμματα υγειονομικής περίθαλψης των αναρχογυμνιστών και να δεί αυτές τις εναλλακτικές πρακτικές ως «επαναστατικές»». Οι αναρχογυμνιστές προωθούσαν την αγροτική απλή ζωή, και την αρμονία με τη Φύση ως έναν τρόπο για να σωθούν οι εργάτες από τον ολοένα και πιο βιομηχανικό χαρακτήρα της Κούβας.

Ο κύριως προπαγανδιστής στην Κούβα του αναρχογυμνισμού ήταν ο καταλανός Adrián del Valle (γνωστός και ως Palmiro de Lidia). Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών, ο Del Valle έδινε την παρουσία όχι μόνο στον αναρχικό Τύπο που πολλαπλασιαζόταν στην Κούβα, αλλά και στις λογοτεχνικές εκδόσεις. Από 1912 έως 1913 εξέδιδε το περιοδικό El freethinking Audaz. Τότε άρχισε την μεγαλύτερη εκδοτική δουλειά του, βοηθώντας να εκδοθεί το αναρχο-γυμνιστικό περιοδικό Pro-Vida.

Σε Άλλες χώρες

Σε πολλές από τις εναλλακτικές κοινότητες που δημιουργήθηκαν στη Βρετανία στις αρχές του 1900 ο γυμνισμός, ο αναρχισμός, η χορτοφαγία και ο ελεύθερος έρωτας έγιναν δεκτα ως μέρος ενός πολιτικά ριζοσπαστικού τρόπου ζωής. Στη δεκαετία του 1920 οι κάτοικοι της αναρχικής κοινότητας Whiteway συγκλόνισαν τους συντηρητικούς κατοίκους της περιοχής με ξεδιάντροπη γύμνια τους

Στην Ιταλία, κατά τη διάρκεια της 8ου Συνεδρίου της Ιταλικής Αναρχικής Ομοσπονδίας στην Carrara το 1965, μια ομάδα αποφάσισε να αποχωρίσει μακριά από την εν λόγω ομοσπονδία και δημιούργησε την Gruppo di Iniziativa Anarchica. Στη δεκαετία του εβδομήντα αποτελούταν κυρίως από βετεράνους ατομικιστές αναρχικούς με ιδέες όπως του πασιφισμού, του γυμνισμού, κλπ.

Σημειώσεις:

[1] http://www.naturismo.org/adn/ediciones/2003/invierno/7e.html

[2] http://www.soliobrera.org/pdefs/cuaderno4.pdf#search=%22Antonia%20Maym%C3%B3n%22

[3] «Anarchisme et naturisme au Portugal, dans les années 1920» in Les anarchistes du Portugal by João Freire.

[4] http://raforum.info/spip.php?article3061&lang=fr

[5] http://www.revolutionprotestencyclopedia.com/public/tocnode?query=henry+david+thoreau&widen=1&result_number=1&from=search&id=g9781405184649_yr2011_chunk_g97814051846491756&type=std&fuzzy=0&slop=1

[6] http://www.eskimo.com/~recall/bleed/1121.htm

[7] http://www.papelesdesociedad.info/IMG/pdf/comunismo-libertario-y-otras-proclamas-insurrecionales-y-naturistas.pdf

[8] http://www.scribd.com/doc/282591786/Ο-Αναρχισμός-από-τη-θεωρία-στην-πράξη-Ντανιέλ-Γκερέν

[9] http://raforum.info/spip.php?article3061&lang=fr

Mετάφραση:Aδέσποτος

Δημοσιεύθηκε από

Αδέσποτος

★Προσοχή Δαγκώνει...

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s