Για το ξεπέρασμα του κράτους και του κεφαλαίου για μια Συνομοσπονδιακή ακρατική-αταξική κοινωνική οργάνωση [pdf]

rs1

Πόλα Ρούπα – Νίκος Μαζιώτης, Μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

Πρόλογος

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι οι κοινωνικές επαναστάσεις, oι μεγάλες ριζοσπαστικές αλλαγές, πέρα από τις κατάλληλες συνθήκες προϋποθέτουν και την επεξεργασία κάποιων βασικών πολιτικών θέσεων, προτάσεων και κατευθύνσεων εκ των προτέρων, από τα επαναστατικά υποκείμενα, δηλαδή από τα επαναστατικά κινήματα. Είναι ενδεικτικά τα παραδείγματα της Παρισινής Κομμούνας του 1871, της Ρώσικης Επανάστασης του 1917-1921, της Ισπανικής Επανάστασης του1936-’39, των Ζαπατίστας στην Τσιάπας που ξεκίνησε το 1994 και της Επανάστασης της Ροζάβα-Β. Συρίας που ξέσπασε μετά το 2012 στα πλαίσια του συριακού εμφυλίου πολέμου. Ο σοσιαλισμός, ο συμβουλιακός κομμουνισμός, ο ελευθεριακός κομμουνισμός (αναρχία), ο κοινοτισμός, ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός είναι πολιτικάπροτάγματα και θέσεις που επεξεργάστηκαν αυτά τα επαναστατικά εγχειρήματα τόσο του παρελθόντος όσο και τα σύγχρονα.

Παραμένοντας συνεπείς όσον αφορά την θεωρητική μας συνεισφορά, την ανάλυση του υπάρχοντος και τις προτάσεις και θέσεις που έχουμε διατυπώσει, αφού από το 2009 ο Επαναστατικός Αγώνας μιλά για την συγκρότηση επαναστατικού κινήματος με συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις, αλλά και στρατηγική δράσης, προσπαθούμε να αποσαφηνίσουμε ακόμα περισσότερο ποιές κατά την γνώμη μας, θα πρέπει να είναι οι κατευθύνσεις για ένα επαναστατικό κοινωνικό μετασχηματισμό στις σημερινές συνθήκες της πολυδιάστατης συστημικής κρίσης (οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής, περιβαλλοντικής) και της ρευστότητας που αυτή συνεπάγεται. Ήδη από το 2009 όταν ο Επαναστατικός Αγώνας είχε ξεκινήσει τον δεύτερο κύκλο της δράσης του με αιχμή την οικονομική κρίση (ένοπλες επιθέσεις κατά των ΜΑΤ μετά την δολοφονία Γρηγορόπουλου, βομβιστικές επιθέσεις κατά Citibank, Eurobank, Χρηματιστηρίου, Τράπεζα της Ελλάδας – ΔΝΤ), μιλούσαμε για την αναγκαιότητα δημιουργίας επαναστατικού κινήματος που θα επεξεργαζόταν πολιτικές θέσεις και προτάσεις, με την προοπτική να αξιοποιήσει την κρίση και τους κλυδωνισμούς που αυτή συνεπάγεται για το σύστημα της οικονομίας της αγοράς και του κράτους, προκειμένου να επιχειρήσει την ανατροπή και την επανάσταση. Στο πλαίσιο αυτό, στις προκηρύξεις του 2009 μιλούσαμε για μια κοινωνική οργάνωση δομημένη με βάση τις αρχές του ελευθεριακού κομμουνισμού ή κοινοτισμού με τις κομμούνες να αποτελούν τα κύτταρα της νέας κοινωνίας. Το 2014 όταν η οργάνωση είχε κάνει τη βομβιστική επίθεση στο παράρτημα της ΕΚΤ, την Τράπεζα της Ελλάδας και το γραφείο του ΔΝΤ, είχαμε διατυπώσει στην προκήρυξη μια πλατφόρμα βασικών κατευθυντήριων γραμμών που κατά την γνώμη μας οφείλει να έχει ένα επαναστατικό κίνημα στην εποχή μας, την εποχή των μνημονίων, που αφορούσε το χρέος, την έξοδο από την ΟΝΕ και την Ε.Ε, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και των υπηρεσιών, την κατάργηση του κράτους και την αντικατάστασή του από μια συνομοσπονδιακή κοινωνική οργάνωση Συνελεύσεων και Συμβουλίων.

H θέση μας είναι –αυτό επιβεβαιώνει η ίδια η ιστορία των επαναστατικών εγχειρημάτων– ότι ένα επαναστατικό κίνημα είναι αδύνατο να δημιουργηθεί, χωρίς να έχει μια στρατηγική δράσης, συγκεκριμένες προτάσεις και σχέδιο για το είδος της κοινωνικής οργάνωσης που ως επαναστάτες προτείνουμε στην κοινωνία. Γιατί καμία επανάσταση δεν επιχειρήθηκε χωρίς να έχουν οι επαναστατημένες κοινωνίες μια, έστω και σε αδρές γραμμές, ορατή κατεύθυνση για τον τρόπο οργάνωσης της νέας απελευθερωμένης ζωή τους.

Μια τέτοια κατεύθυνση, ένα τέτοιο σχέδιο είναι αυτό που μπορεί να εμπνεύσει και να πείσει ότι μια κοινωνία, απελευθερωμένη από τα δεσμά και τα δεινά του κράτους και του καπιταλισμού είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά και ρεαλιστική. Και μόνο ως ρεαλιστική και αναγκαία μια επανάσταση μπορεί να γίνει επιθυμητή από μια κοινωνία, ώστε αυτή να επιλέξει να αγωνιστεί για να αποτινάξει το ζυγό της σύγχρονης τυραννίας και να ανατρέψει τις ίδιες τις κοινωνικές σχέσεις που στα πλαίσια αυτής της τυραννίας έχουν δομηθεί μεταξύ των ανθρώπων.

Μια πρόταση των αναρχικών για την κοινωνική Επανάσταση δεν είναι μια πρόταση δομικού χαρακτήρα για την οργάνωση μιας νέας κεντρικής εξουσίας, αλλά μια πρόταση για την πολιτική, κοινωνική και οικονομική οργάνωση μιας επαναστατημένης κοινωνίας με τέτοιους όρους ώστε να αποτραπεί αποφασιστικά η δημιουργία μιας νέας συγκεντρωτικής πολιτικής εξουσίας. Και για να αποτραπεί αυτό να συμβεί από οποιοδήποτε πολιτικό σχηματισμό, από πάσης φύσεως τυχοδιώκτες και νοσταλγούς του παλιού καθεστώτος, θα πρέπει η κοινωνική και πολιτική οργάνωση του λαού να έχει τέτοιο βαθμό συγκρότησης, ώστε να διασφαλίζει ότι η εξουσία θα μείνει στην κοινωνική βάση και κανένας δεν θα καταφέρει να την ασκήσει πάλι στο όνομά της και ερήμην της. Εξάλλου αυτό ήταν πάντα το διακύβευμα μιας επανάστασης: Ένας ισχυρός ακλόνητος πόθος και μια βαθιά πίστη για αυθεντική λαϊκή κυριαρχία. Σε μια εποχή ηττοπάθειας και αποπροσανατολισμού, πολιτικής και ιδεολογικής σύγχυσης, καιροσκοπισμού και τυχοδιωκτισμού -και στον α/α χώρο- είναι ακόμα πιο επιτακτικό να είμαστε όσο γίνεται πιο ειλικρινείς και σαφείς όσον αφορά τις θέσεις και τις προτάσεις μας. Γιατί μόνο έτσι θα οικοδομήσουμε ένα επαναστατικό κίνημα με πραγματική ανατρεπτική και επαναστατική δράση και κυρίως, θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη μεγάλων τμημάτων των καταπιεσμένων να αγωνιστούν για την επανάσταση. Αλλιώς το ζήτημα ‘‘επανάσταση’’ θα παραμείνει ένα κενό σύνθημα, καταδικασμένο να απασχολεί μια αισχρά μειοψηφία, ενώ οι όποιοι αγώνες μας θα μείνουν στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Προς αυτή την κατεύθυνση πιστεύουμε ότι μπορεί να συνεισφέρει η μπροσούρα ‘‘ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ’’ και η οποία θα μπορούσε να χωριστεί σε 4 ενότητες.

Η  αφορά το κεφαλαιώδες ζήτημα της κατάργησης του κράτους που απασχόλησε το παλιό εργατικό επαναστατικό κίνημα, η  την ιστορική εμπειρία των σπουδαιότερων επαναστατικών εγχειρημάτων και κυρίως της Ισπανικής Επανάστασης (βλ. Διδάγματα από την Ισπανική Επανάσταση), η  αφορά τον Κοινοτισμό και η  το ζήτημα μιας συνομοσπονδιακής ακρατικής και αταξικής κοινωνικής οργάνωσης στην εποχή μας.

Επαναστατικός Αγώνας

Δεκέμβρης 2019

Μπροσούρα: Για το ξεπέρασμα του κράτους και του κεφαλαίου για μια Συνομοσπονδιακή ακρατική-αταξική κοινωνική οργάνωση

Περισσότερα στο blog του Επαναστατικού Αγώνα: https://epanastaticosagonas.files.wordpress.com/

 

Δημοσιεύθηκε από

Αδέσποτος

★Προσοχή Δαγκώνει...

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s