17 Μαΐου: Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας

13256303_888523874608516_5250515168068640315_n

Του Αδέσποτου

Ήταν 17 Μαΐου του 1990, όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) αφαίρεσε την ομοφυλοφιλία από τις «ψυχικές διαταραχές» (ICD). Όμως υπάρχει ακόμα μέχρι σήμερα η «διαταραχή ταυτότητας φύλου», για τα διεμφυλικά / τρανς άτομα, δίχνωντας πως υπάρχει ακόμα δρόμος μέχρι αυτά τα άτομα να μην υφίστανται διακρίσεις και βία.

Ο χάρτης αυτός (http://tgeu.org/trans-rights_europe_map_2016/), που δημοσιεύτηκε το 2016 από την Transgender Europe (TGEU), δείχνει ότι σε 24 χώρες στην Ευρώπη, η υποχρεωτική στείρωση είναι προαπαιτούμενη για την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, ενώ 16 χώρες δεν παρέχουν καμία δυνατότητα αλλαγής των εγγράφων των τρανς ατόμων.

Η βία και ο εκφοβισμός που δέχονται οι ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα δεν αφορά μόνο αυτα, αλλα και εμάς, διότι σαν αναρχικά υποκείμενα και αγωνιζόμενο κομμάτι

της κοινωνίας, αγωνιζόμαστε για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και οι κοινωνικές διακρίσεις με βάση το φύλο, τη σεξουαλικότητα και την φυλή. Οπότε θα ήταν λάθος αν λέγαμε πως ο αγώνας

τους για απελευθέρωση δεν είναι και δικός μας αγώνας.

Ο αναρχισμός από τις απαρχές του είχε υποστηρίξει τους αγώνες των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων. Ακόμα, πολλα σημαίνοντα αναρχικά άτομα ήταν και τα ίδια Λεσβίες,Ομοφιλόφιλοι, Αμφί και Τρανς. Η Έμμα Γκόλντμαν πρωτοστάτησε στους αγώνες των ομοφυλοφίλων στις ΗΠΑ. O αναρχικός Tζον Χένρι Μακέυ ήταν ο ίδιος ομοφυλόφιλος. Ο αναρχικός Άντολφ Μπράντ ήταν αυτός που δημοσίευσε το πρώτο ομοφυλοφυλικό περιοδικό το 1896. Ο Αλεξάντερ Μπέργκμαν, έγραψε για τις ομοφυλοφιλικές του εμπειρίες στο βιβλίο του «Μνήμες από τη Φυλακή» [Prison Memoirs]. O Έριχ Μίζαμ λεγεται πως ήταν ομοφυλόφιλος. Ο σπουδαίος Ντανιέλ Γκέριν ήταν ομοφυλόφιλος και υποστήριζε θερμά τον ελεύθερο έρωτα. Η αναρχική και ιδρύτρια των Ελεύθερων Γυναικών [Mujeres Libres] Σαρνοίλ Σάνσεθ Λουσία ήταν λεσβία και φεμινίστρια.

Τα αναρχικά υποκείμενα πάντα πίστευαν πως ο Αγώνας για την απελευθέρωση των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων, όπως επίσης και οι μάχες εναντίων του ρατσισμού, του σεξισμού και της πατριαρχίας έπρεπε να είναι αγώνες αλληλένδετοι. Η ελευθερία δε θα έχει πραγματοθεί εως ότου και το τελευταίο άτομο απαλλαγεί από τις συστημικές καταπιέσεις που το καταπιέζουν.

Το επαναστατικό υποκείμενο που θα πραγματοποίησει την κοινωνική επανάσταση και θα ανοίξει τον δρόμο προς την ελευθερία, είναι η ίδια η κοινωνία των καταπιεσμένων υποκειμένων, συμπεριλαμβάνομένων και των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων.  Τα νομικά δικαιώματα που κατακτούνται δεν είναι αρκετά ώστε να έρθει η απελευθέρωση, είναι μια μερική κατάκτηση και όχι μια ολική. Μόνο η κοινωνική επανάσταση που θα μετασχηματίσει τις κοινωνικές σχέσεις μπορεί να είναι η μόνη ρεαλιστική λύση για την καταπίεση και την βία που δεχόμαστε.

Οπότε ας παλέψουμε όλα τα άτομα μαζί για ένα κόσμο που οι άνθρωποι θα μπορούν να αγαπήσουν όποιο άτομο θέλουν και να κάνουν έρωτα με όποιο άτομο θέλουν (εφόσον θα υπάρχει συναίνεση). Το έχουμε όλα μας ανάγκη.

 

 

Δημοσιεύθηκε από

Αδέσποτος

★Προσοχή Δαγκώνει...

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s