Η συνωμοσία της οδού Cato

untitled-1_195
Η εισβολή στο κρυσφήγετο των συνωμοτών και ο θάνατος του αξιωματικού της αστυνομίας Smithers. Αναπαράσταση βασισμένη σε μαρυρία αυτόπτη μάρτυρα. (1820)

 

Η συνωμοσία της οδού Cato,  είχε ως στόχο την δολοφονία όλων των μελών του Βρετανικού Υπουργικού Συμβουλίου. Οι συνωμότες ήταν Σπεσιανοί Φιλάνθρωποι, ριζοσπάστες σοσιαλιστές και  Ρεπουμπλικάνοι, οι οποίοι δανείστηκαν το όνομά τους από το Βρετανό ριζοσπάστη ομιλητή Thomas Spence. Τα μέλη της ομάδας εμπλέκονταν σε πράξεις αναταραχών και επαναστατικής προπαγάνδας, και σχεδίαζαν την ανατροπή της κυβέρνησης. Κάποιοι από αυτούς, ιδιαίτερα ο Arthur Thistlewood, είχε εμπλακεί τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1816 στις ταραχές στο Fields Spa ,  και είχε έρθει για να επικρατήσει στην ομάδα αυτή μαζί με τον George Edwards ( ένα αστυνομικό- κατάσκοπο).

 

12742325_578458512313499_6955396160097746332_n
Ο Arthur Thistlewood ήταν μέλος της Society of spencean philanthropists, μιας μικρής οργάνωσης ριζοσπαστών σημοκρατών που ασπάζονταν τις ιδέες περί κοινοκτημοσύνης του Thomas Spence, και ένας από τους κύριους εμπνευστές και οργανωτές του σχεδίου εκτέλεσης των Άγγλων υπουργων. (Σχέδιο του Abraham wivell)

 

Τα περισσότερα μέλη ήταν εξοργισμένα από την Σφαγή του Peterlo  (16 Αυγούστου του 1819) και τη νομοθεσία των Έξι πράξεων – που αφορόυσε την πρόληψη τυχόν μελλοντικών ταραχών και την καταστολή της ριζοσπαστικής δράσης. Περιελάμβαναν απαγορεύσεις μεγάλων συγκεντρώσεων και την απαγόρευση των ριζοσπαστικών εφημερίδων. Οποιαδήποτε συγκέντρωση απαιτούσε ριζικές μεταρρυθμίσεις ήταν «μια απροκάλυπτη πράξη προδοτικής συνωμοσίας». Εκμεταλλευόμενοι το θάνατο του βασιλιά George III, και τη συνταγματική κρίση που ακολούθησε, ο Edwards πρότεινε να αρπάξουν την ευκαιρία που τους δίνεται από ένα δημόσιο  «μεγάλο δείπνο του Υπουργικού Συμβουλίου» στο σπίτι του Λόρδου Προέδρου του Συμβουλίου (Lord HarrowbyLord Harrowby) στην πλατεία Grosvenor και να εκτελέσουν όλο το υπουργικό συμβούλιο, μαζί και τον Λόρδο του Λίβερπουλ. Στη συνέχεια, να καταλάβουν κτίρια-κλειδια, να ανατρέψουν την κυβέρνηση και να δημιουργήσουν μια επιτροπή Δημόσιας Ασφάλειας που θα καθοδηγήσει μια ριζοσπαστική επανάσταση. Επίσης, αφού αποκεφαλιστεί κάθε μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, Ο Thistlewood προγραμμάτιζε να εκτεθούν τα κεφάλια του Υπουργού Εσωτερικών, του Λόρδου Sidmouth,  του υπουργού Εξωτερικών, του Λόρδου Castlereagh, σε πασάλους στην γέφυρα Westminster.

 

12742020_578458542313496_8502546163685361521_n.jpg
Το εσωτερικό της γιάφκας στην οδό Cato.

 

Δυστυχώς για τους συνωμότες, ο Edwards ήταν ο υπεύθυνος για τη διέρευση της είδησης (το μεγάλο δείπνο Υπουργικού Συμβουλίου) στους «New Times» και για την πλήρη ενημέρωση του Λόρδου κυβερνήτη του Λίβερπουλ. Είναι ενδιαφέρον ότι ένας από τους συνωμότες, o William Davidson, ένας Τζαμαϊκανός επιπλοποιός ο οποίος είχε εργαστεί για τον Harrowby, απεστάλει για να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Στις επαφές που είχε με υπαλλήλους του Harrowby έμαθε ότι δεν θα γινόταν στο Λονδίνο, εννώ ο Thistlewood επέμενε οτι ήταν ψέμα και ότι ο σχεδιασμός έπρεπε να προχωρήσει. Όταν οι συνωμότες συναντήθηκαν πριν από την εκτέλεση του σχεδίου για τελευταία φορά στο δρόμο Cato, συνελήφθησαν, αλλά ο Thistlewood είχε πριν καταφέρει να μαχαιρώσει και σκοτώσει έναν από τους Bow street runners.

12779224_578458788980138_3642526337874801949_o
William Davidson, ο συνωμότης απο την καραιβική. Νόθο παιδί του Γενικού Εισαγγελέα της Τζαμάικα, δικηγόρος με σπουδές στη Γλασκώβη, προσχώρησε στο ριζοσπαστικό κίνημα μετά τη σφαγή στο Peterloo, όπου το ιππικό διατάχθηκε να διαλύσει μια συγκέντρωση 60-80.000 ατόμων που ζητούσαν την αναμοόρφώση του εκλογικού συστήματος.

 

Στη δίκη, η υπεράσπιση υποστήριξε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για τον Edwards θα πρέπει να αποκλειστούν λαμβάνοντας υπόψη την έκβαση της δίκης που ακολούθησε τον Δεκέμβριο του 1816 στις ταραχές του Spa Fields  (οι ένορκοι αποφάσισαν ότι ο κυβερνητικός κατάσκοπος, John Castle, είχε ενεργήσει ως προβοκάτορας και αρνήθηκε να καταδικάσει τον πρώτο κατηγορούμενο Spencean James Watson). Έτσι ο Sidmouth που ήταν Υπουργός Εσωτερικών αποφάσισε ότι οEdwards δεν θα πρέπει να κληθεί να καταθέσει. Αντ ‘αυτού, η αστυνομία προσφέρθηκε να αποσύρει τις κατηγορίες εναντίον ορισμένων από τη συμμορία αν ήταν πρόθυμοι να δώσουν στοιχεία για τους υπόλοιπους συνωμώτες. Δύο άνδρες συμφώνησαν, ο Robert Adams και ο John Monument.

 

untitled-21_202
Οι τρεις από τους πέντε συνωμότες που καταδικάστηκαν σε θάνατο και απαγχονίστηκαν την πρωτομαγία του 1820: john brunt, richard tidd, james ings.

 

Στις 28 Απριλίου, δέκα από τους έντεκα κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Ο Thistlewood, Ο James Ings, Ο John Brunt, Ο Richard Tidd και Ο William Davidson εκτελέστηκαν την 1η Μαΐου του 1820 στην φυλακή Newgate μπροστά σε ένα πλήθος χιλιάδων ανθρώπων, μερικοί είχαν πληρώσει αδρά για να μπορέσουν να δουν απο πλεονεκτική θεση ( παράθυρα σπίτιων) την δολοφονία.

 

1936372_578458728980144_8544124892369390_n
Η εκτέλεση των πέντε.

 

Φοβούμενη η κυβέρνηση ενδεχόμενες ταραχές, είχε διατάξη το πεζικό να βρίσκεται σε κοντινή απόσταση μακριά όμως από την θεά του πλήθους. Δύο στρατεύματα φρουρών, και οκτώ μονάδες πυροβολικού φρουρούσαν τη διαδρομή στο Westminster. Ωστόσο, το κρέμασμα οσο και ο επακόλουθος αποκεφαλισμός έγιναν χωρίς να γίνει κάποια φασαρία.

 

12742462_578458458980171_2997706621221010015_n
A May Day Garland for 1820. Μεταξύ αυτών που χορεύουν γύρω απο το μαγιάτικο στεφάνι των κομμένων κεφαλιών των εκτελεσμένων, είναι και ο George Edwards, Ο πράκτορας που είχε εισχωρήσει στην Εταιρία, δίνοντας και την ψεύτικη πληροφορία της συγκέντρωσης των υπουργών σε βραδινή δεξίωση που έβαλε μπρος τη συνωμοσία.

 

Οι θανατικές ποινές του Charles Cooper, Richard Bradburn, John Harrison, ο James Wilson και John Strange μετατράπηκαν σε ισόβια εξορία. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε αυτο το περιστατικό της συνωμοσίας για να δικαιολογήσει τα έξι νομοθετήματα που πέρασε στις 30 Δεκεμβρίου το 1819.

 

  • Πηγή: The bottled wasp pocket diary, Αιχμή.
  • Μετάφραση: Αδέσποτος


Advertisements

Thomas Weisbecker

10367193_578777798948237_5965382916420975151_n
Thomas Weisbecker (1970)

 

Ο Thomas Weisbecker απο την Γερμανία ήταν μαχητικό μέλος του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού και του Κινήματος 2 Ιούνη. Γεννήθηκε σε μια οικογένεια που τα μέλη της όπως και οι οικογενειακοί φίλοι είχαν περάσει έγκλειστοι σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί ή είχαν σκοτωθεί στο Ολοκαύτωμα. Στις αρχές του 1967 τον έδιωξαν από το Kieler Gelehrtenschule και έτσι επέστρεψε στην Καρλσρούη. Ωστόσο, στις διακοπές του επισκεπτόταν επανειλημμένα το Keil και κατέλειξε στις γραμμές του Aktionszentrum Unabhängiger Sozialistischer Schüler (Κέντρο Δράσης Ανεξάρτητων Σοσιαλιστών μαθητών), μια οργάνωση που σχηματίστηκε από διάφορες σοσιαλιστικές εκπαιδευτικές ομάδες το 1967. Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο το 1968 στην Καρλσρούη, ξεκίνησε σπουδές στη Φραγκφούρτη, αλλά η απειλή της υποχρεωτικής στράτευσης στο Bundeswehr, τον ανάγκασε να μετακομίσει στο Δυτικό Βερολίνο, εκεί ήρθε σε επαφή με κύκλους Χασισοπότιδων και Μπλουζάδων – πήρε μέρος σε διάφορες ενέργειες, οπως  εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ και εναντίον των βάσεων των ΗΠΑ. Σε δράσεις κατά των δικαστικών θεσμών, των τράπεζων, των δημαρχείων, των γραφείων και των προξενείων, καθώς και ενάντια στον αντιδραστικό τύπο. Σε επίθέσεις στο διαμέρισμα του περιφερειακού δικαστή, στον εισαγγελέα, στο KaDeWe, στον επικεφαλή της κεντρικής φυλακής στο Tegel και στο σπίτι του προέδρου του ποινικού συστήματος. Έγινε επίσης μέλος, μαζί με τον φίλο του Georg von Rauch, στον γερμανικό αναρχικό μαύρο σταυρό.

 

12745516_578777795614904_3780811639336610573_n
Der Spiegel (18 Μαρτίου 1977)

 

Τον Φεβρουάριο του 1970, μαζί με τον Michael «Bommi»Baumann και τον Georg von Rauch, ξυλοκόπησαν ένα δημοσιογράφο από το μισητό Springer Press. Συνελήφθησαν τον Ιούλιο του 1970 στο Δυτικό Βερολίνο, και τέθηκαν σε προσωρινή κράτηση μέχρι τη δίκη το επόμενο έτος. Η συνεδρίαση στις 8 Ιουλίου 1971, αναβλήθηκε για μια εβδομάδα, λόγω προσπάθειας του δικαστηρίου να μαζέψει περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία. Το δικαστήριο δέχθηκε την αίτηση αποφυλάκισης με εγγύηση για τον Tommy και τον Boomin και έτσι τους δόθηκε η άδεια να φύγουν. Ωστόσο, ο von Rauch θέλησε να φύγει απο την δίκη μαζί με τον Bommi που θα έπερνε τη θέση του Tommy (ήταν σχεδόν ίδιοι , ειδικά όταν ο Tommy φόραγε τα γυαλιά του Georg). Έτσι ο Tommy είπε ότι ήταν αυτός που θα έπρεπε μείνει ελεύθερος, κρατήθηκε έγγλειστος για άλλες 4 ημέρες, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος και προσχώρησε στην εμπροσθοφυλακή της RAF.

 

12744228_578777785614905_502027165626198633_n
Ο Tommy νεκρός απο σφαίρα μπάτσου

 

Βρισκόταν υπό παρακολούθηση μαζί με τη σύντροφό του Carmen Roll μέλος του SPK (Σοσιαλιστική Κοινότητα Ασθενών) για 4 βδομάδες στο διαμέρισμα τους στην περιοχή Georgenstrasse στο Augsburg. Στις 2 Μαρτίου του 1972 ένας ασφαλίτης της αστυνομίας, τον πυροβόλησε και τον σκότωσε ( σφαίρα στην καρδιά), την ώρα που ο Weissbecker και η Roll επέστρεφαν στο αυτοκίνητό τους. Στη μνήμη του Tommy, ένα κοινωνικό κέντρο στο BrlinKreuzberg μετονομάστηκε σε TommyWeisbeckerHaus.

 

12733621_578777905614893_906988803378817987_n.jpg
Tommy-weisbecker-haus Berlin-Kreuberg

 

  • Πηγή: The bottled wasp pocket diary
  • Μετάφραση/επιμέλεια: Αδέσποτος

νθηθην

Αγροτική Δημοκρατία Γκουρίας / Ρωσική Επανάσταση του 1905-1907

 12729068_577412339084783_8908448090126592818_n

 

Ένας υπάλληλος του τσάρου προειδοποιεί ότι η κυβέρνηση έχει χάσει από τον έλεγχο της σε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής Γεωργίας που έιναι μέρος της «Αγροτικής Δημοκρατίας της Γκουρίας» (Гурийская крестьянская республика), που σχηματίστηκε στα μέσα το 1903. Ήταν ένα υπανάπτυκτο και κάπως φτωχό τμήμα της Kutais guberniya Guria, που επισήμως ονομαζόταν περιφέρεια Οζουργκέτι (Ozurgetsky uyezd). Ήταν γνωστή όχι μόνο για την αντιπολιτευτική στάση της έναντι στην Ρώσικη κυριαρχία, αλλά και για την πρωτοφανή υποστήριξη της στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Μενσεβίκοι). Η αναταραχή ξεκίνησε όταν οι αγρότες έκαναν μποϊκοτάζ στο τοπικό τσιφλίκη του πρίγκιπα Ματσουτάτζε το 1902. Το λεγόμενο αγροτικό κίνημα που περιλάμβανε ακτήμονες αγρότες εξελίχθηκε σχεδόν σε εμφανή εξέγερση στις αρχές του 1903. Οι χωρικοί σταμάτησαν να πληρώνουν φόρους και αρνήθηκαν να εργαστούν για τους ιδιοκτήτες. Μετά από μια σκληρή επίσημη αντίδραση, οι αγρότες ξεκίνησαν μποϊκοτάζ σε όλες τις κυβερνητικές υπηρεσίες. Μέχρι το καλοκαίρι, η τοπική αυτοδιοίκηση στην περιοχή είχε σχεδόν πλήρως αποσυντεθεί. Ο  Νικόλαος Β’ δεν έλαβε κανένα μέτρο εναντίον Γκουρίας το 1904, θεωρώντας ότι η αντιμετώπιση της εξέγερσης θα έιχε τέτοιο κόστος που δεν θα τον δικαίωνε.

 

1936185_577412315751452_5291915428618447735_n
Μαχητές της Γκουρίας

 

Μετά την έναρξη της επανάστασης του 1905, η εξέγερση άρχισε να εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Γεωργία και η επανάσταση στην Γκουρία προχώρησε σε ένα πιο ριζοσπαστικό δρόμο. Οι αγρότες έδιωξαν όλες τις αρχές, και όρισαν οι ίδιοι το δίκαιο, οργάνωσαν ανεξάρτητες κοινότητες και χωριά (деревенские общины) και ένοπλα κόκκινα αποσπάσματα (Red hundreds / красные сотни), γνωστά επίσης ως Αδέλφια του Δάσους (Память Азова), που ενσωμάτωσαν το σύνολο της επικράτειας . Οι γυναίκες αγρότισσες της Γκουρίας στις συνελεύσεις των χωριών έθεσαν ψηφίσμα και απαίτησαν πολιτική ισότητα με τους άνδρες.

 

12745416_577412385751445_5581514554034337737_n
Μαχητές της Γκουρίας

 

Οι επαναστάτες της Γκουρίας χρησιμοποιούσαν την τακτική του ανταρτοπόλεμου κατά των τσαρικών αξιωματικών και των τοπικών ιδιοκτήτών, και μέχρι τον Φεβρουάριο το σύνολο της Γκουρίας ήταν στα χέρια των επαναστατών. Στις 24 Φεβρουαρίου, του 1905, η κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο και σύστησε μια τιμωρητική μονάδα 10.000 στρατιώτών, υπό τις διαταγές του στρατηγού Maskud Alikhanov-Avarsky (Максуд Алиханов-Аварский) και στάλθηκε στην επαναστατική επαρχία. Οι Επαναστάτες της Γκουρίας έκαναν μια άγρια αντίσταση στην εκστρατεία και ο Στρατηγός Alikhanov-Avarsky αναγκάστηκε να υπαναχωρήσει τον Ιούλιο, χωρίς να μπορεί ανακτήσει τον έλεγχο της περιοχής.

 

12715314_577412462418104_8527171427672673711_n
[Αρ.προς τα δεξ.]: άγνωστος, Iagor Bolkvade, Benia Chkhikvishvilli, George Shilakadze

Η Επιτροπή της Γκουρίας του RSDLP (Ρώσσικου Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος) δημιούργησε τότε μια Επαναστατική Στρατιωτική επιτροπή για να καθοδηγήσει την εξέγερση, όταν οι ρωσικές δυνάμεις επέστρεψαν τον Οκτώβριο,  ηττήθηκαν ολοσκερώς στο Nasakirali. Τον Νοέμβριο του 1905, οι αντάρτες κατελαβαν το Οζουργκέτι, την πρωτεύουσα της περιοχής, και ανακοίνωσαν τη δημιουργία της Δημοκρατίας της Γκουρίας. Κατέλαβαν τις ταχυδρομικές τις τηλεφωνικές και τηλεγραφικές υπηρεσίες της περιοχής και αποσυναρμολόγησαν το σιδηροδρομικό σύστημα. Στις 23 Ιανουαρίου το 1906, σημαντικές ενισχύσεις οι οποίες διοικούνταν από το συνταγματάρχη Krilov επιτέθηκαν στην επαρχία ανελέητα και συνέτριψαν την εξέγερση, βάζοντας τέλος στην Δημοκρατία της Γκουρίας.

Πηγή: The Bottled Wasp Pocket Diary

Μετάφραση/Επιμέλεια: Αδέσποτος

Για τον αγώνα της Tanya Golan

tumblr_o1kiwccmND1u1sr1lo1_500

 

Είναι αναρχική, vegan και ακτιβίστρια σε οικολογικούς αγώνες. Αρνείται να στρατευτεί για τον σιωνιστικό στρατό. Δημοσιεύουμε την δήλωση άρνησης στράτευσης, η οποία περιλαμβάνει το σκεπτικό της και την κοινωνική κριτική της.

Το όνομά μου είναι Τάνια Γκολάν και είμαι 20 ετών. Έχω αποφασίσει να αρνηθώ την στράτευση μου στις IDF (Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις), και είναι τιμή μου να γίνει αυτό δημοσίως και ευθέως.

Η απόφαση να ενταχθώ ή να μην ενταχθώ στο στρατό είναι μια πολιτική απόφαση που ο καθένας και καθεμία θα έπρεπε να είναι σε θέση να πάρει για τον ευατό του.

Διαμαρτύρομαι το νόμο που απειλεί τους νέους και τις νέες έφηβους και έφηβες για να ενταχθούν στο στρατό. Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στην εξουσιαστική ιεραρχία. Ο στρατός είναι το χέρι της αστικής τάξης, της κυβέρνησης και της βομηχανίας όπλων. Υπάρχουν εκείνοι που επωφελούνται από την ισραηλο-παλαιστινιακή σύγκρουση και ποτέ δεν θα αφήσουν τον οικονομικό έλεγχο πάνω στην Δυτική Όχθη. Αυτές οι δυνάμεις έχουν δημιουργήσει τον ρατσισμό και τον διχασμό. Οι κρατικές δαπάνες για την IDF (που προέρχεται επίσης από τις ΗΠΑ) έχουν την τάση να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο εις βάρος της εκπαίδευσης, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας; Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ασφάλεια – υπάρχουν πολλές απειλές για το Ισραήλ. Υποθέτω, ο φόβος μας γίνεται εκμεταλλεύσιμος ως αποδιοργάνωση και αποτροπή της βαθιάς σκέψης.

Δεν μπορεί κανείς να οικοδομήσει μια δίκαιη κοινωνία με βάση την αδικία. Αρνούμαι να λάβω μέρος σε μια ρατσιστική, φασιστική, μεροληπτική και καταπιεστική οργάνωση. Αρνούμαι να λάβω μέρος σε μια οργάνωση η οποία, εδώ και δεκαετίες, κρατάει εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς πολιτικά δικαιώματα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εμάς, με τις ίδιες ανάγκες με εμάς, που θέλουν μόνο να ζήσουν τη ζωή τους. Συλλήψεις, διοικητικές κρατήσεις, βασανσμός από τον στρατό ισραηλινών εποίκων, μισθωτή σκλαβιά, απουσία κοινωνικής πρόνοιας – δεν μπορούμε να είμαστε ασφαλείς αν δώσουμε καλούς λόγους για να μας πολεμήσουν. Ο στρατός, έιναι ακριβώς όπως το σχολείο, είναι ένα ίδρυμα που επιτελεί την κοινωνικοποίηση. Δεδομένου ότι ο κύριος στόχος των δημόσιων σχολείων είναι να ενώσει την κοινωνία σε μια μονολιθική οντότητα, έτσι ο κύριος στόχος των IDF δεν είναι να προστατεύσει τους ανθρώπους, αλλά για να είναι ένα χωνευτήρι (ισραηλινή αργκό για τον στρατό ως όργανο που κάνει τους ανθρώπους ίδιους) που κρατά το ήθος ζωντανό και κάνει τους ανθρώπους να το λατρεύουν, ενώ στην πραγματικότητα προστατεύει μόνο την ιεραρχία.

Είναι ένας θεσμός με αδέξια γραφειοκρατία, οι τομείς του ασχολούνται μόνο ο ένας με τον άλλο και δεν έχουν καμία σχέση με τον πραγματικό κόσμο, και σε άλλοι τομείς ασχολούνται με στρατιωτικές υποθέσεις. Αυτό το είδος της δομής είναι για την εκπαίδευση της φρέσκας νεολαίας με δογματικό τρόπο σκέψης που θα διαιωνίζει την ιεραρχική σχέση μεταξύ του καταπιεστή και του καταπιεζόμενου. Αυτό το στάδιο της ζωής είναι το τελικό στάδιο εισόδου στην ενηλικίωση σε αυτόν τον πλανήτη, μεταξύ ποταμού και θάλασσας.
Νομίζω ότι η ένταξη σε μια οργάνωση πρέπει να υπαγορεύεται από την προσωπική επιθυμία και σκέψη. Λειτουργεί, μπορούμε να πάρουμε ως παράδειγμα την Δημοκρατική Ομοσπονδία στην Rojava, δεν είναι και τόσο μακριά; ίσως μπορούμε να μάθουμε ένα – δύο πράγματα από αυτούς. Δεν έχουν νόμο επιστράτευσης, αλλά, παρ ‘όλα αυτά, έχουν παρόμοιο ποσοστό σρατολόγησης στο YPG και στο YPJ οσο το Ισραήλ  έχει στις IDF. Αν δεν υπάρχει επιθυμία να προστατεύσεις κάτι, μάλλον δεν αξίζει να προστατεύεται.

Απορρίπτω τα επιχείρηματα υπέρ της ένταξης στο στρατό: την συντροφικότητα, την κατεύθυνση στη ζωή, την εμπειρία, την βοήθεια στην κοινότητα. Επιλέγω να μην θυσιάσω τον εαυτό μου για δύο ολόκληρα χρόνια γεμάτο καμπάνες, ταπεινώσεις, και καταπίεση για το τίποταΔεν θα φορέσω στρατιωτική στολή, έτσι δεν θα συμβάλω στη δημόσια πίεση για  ένταξη στο στρατό. Η άρνηση της υποχρεωτικής στράτευσης δεν είναι ένα απλό πράγμα, αλλά ούτε και η κατάταξη στο στρατό. Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, υπάρχει το κοινωνικό ζήτημα της δικαιοσύνης. Ο στρατός θέτει σε κίνδυνο το περιβάλλον με τον χείνει πετρέλαιο και λύματα, για να απαλλαγεί από τον εξοπλισμό του ρίχνοντας τον στη θάλασσα και συνεχή δραστηριότητα, η οποία θέτει σε κίνδυνο την ισορροπία της χλωρίδας και της πανίδας. Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν την παραμικρή λογοδοσία, όπως ακριβώς κάνει ο στρατός με τις δημόσιες δαπάνες.

Το να χρησιμοποιείς τη φωνή σου, σε οποιαδήποτε κατάσταση, είναι μεγάλη προσφορά, και καλώ όλους όσους έχει φωνή για να την χρησιμοποιείταιΣαφώς, άσχημα πράγματα συμβαίνουν όταν οι καλοί άνθρωποι δεν κάνουν τίποτα.

Τάνια Γκολάν

Μετάφραση/Επιμέλεια: Αδέσποτος

Πηγή: Derry Anarchists

 

Σημειώσεις πάνω στη θεωρία του Manarchist (Ανδραναρχικού)

Manarchist-Logo1

 

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ: μισογυνισμός, σεξουαλική κακοποίηση, βιασμός

Ο ανδραναρχικός είναι ο καλύτερος ακτιβιστής. Το ξέρει αυτό μέσα του. Ο ανδραναρχικός προτείνει τις πιο ριζοσπαστικές δράσεις, αρθρώνει τις πιο βαρυσήμαντες θεωρίες. Αυτός μόνο αυτός είναι ο διαφωτιστής. Πρέπει όλοι να διαβάζουμε Adorno, αλλά μόνο ο ανδραναρχικός τον καταλαβαίνει σωστά.

Ο ανδραναρχικός αγαπά τις γυναίκες, και έτσι δεν χρειάζεται να τις ακούει. Οι πολιτικές του χαρακτηρίζονται από την αίσθηση κυριαρχίας, cis αρρενωπότητα, λευκότητα. Η φωνή του είναι η πιο δυνατή, τα λόγια του τα πιο αληθινά. Η αναρχική του πορεία είναι αναπόφευκτη, προέρχεται από βιβλία γραμμένα από άλλους λευκούς άνδρες. Αυτο είναι ένα ανώτερο όραμα. Ξέρει περισσότερα για οποιοδήποτε θέμα από ό τι εσύ, έχει ένα δίπλωμα για αυτό.

Για τον ανδραναρχικό , είμαστε όλοι μια φυλή, η ανθρώπινη φυλή. Ο Ανδραναρχικός έχει μια φοβία για τις πολιτικές ταυτότητας. Εύχετε οι μη λευκοί άνθρώποι, οι φεμινίστριες, οι κουήρ, να σταματήσουν να διασπούν την αριστερά. Αυτά τα ξινά άτομα χαλάνε την  κατάσταση. Ο Ανδραναρχικός καταλαβαίνει την καταπίεση των άλλων καλύτερα απ’ ότι τα ίδια τα άτομα (έχει και έναν μαύρο φίλο): Μετά την επανάσταση ο ρατσισμός θα εξαφανιστεί. Οι πολιτικές των ανδρών της λευκής εργατικής τάξης δεν είναι πολιτικές ταυτότητας είναι ο μόνος αληθινός αγώνας. 

Μερικές φορές Ο Ανδραναρχικός γίνεται ελαφρά προσβλητικός. Είναι ένας άντραςμωρό. Επιθυμεί να ακούσεις τις ανάγκες του λίγο παραπάνω. Δεν μπορεί να σου δώσει συναισθηματική στήριξη αυτή τη στιγμή, κανονίζει μια δράση. Υποθέτει ότι χρειάζεσαι τη βοήθεια του σε πρακτικά ζητήματα. Ευτυχώς έτυχε και έφερε την ακουστική του κιθάρα στο πάρτι. Θέλει να ξυρίσεις τις μασχάλες σου, μόνο για μια ειδική περίσταση. Τον δουλεύει  τον περιστασιακό σεξισμό του. Θα πρέπει να τον συγχωρέσεις, δεν την παλεύει αυτη την στιγμή. 

«Αστός» είναι η αγαπημένη βρισιά του ανδραναρχικού,  αλλά ο ίδιος ο ανδραναρχικός δεν υπήρξε ποτέ του αστός. Του Ανδραναρχικού του αρέσει να τα γαμάει όλα. Ο ανδραναρχικός αγαπά τα queer μπάχαλακαι αυτός είναι επίσης λίγο queer, γιατί είναι πολυγαμικός (πηδάει πολλές γυναίκες) και kinky ( dom). Ο ανδραναρχικός ξέρει ότι ο γάμος είναι ένας καπιταλιστικός θεσμός, οπότε εξερευνά την αναρχία στην σχέση. Σπάει τα πατριαρχικά δεσμά, όπως έιναι η πίστη, η ευθύνη, οι δουλειές του σπιτιού. Όλες οι κοπέλες του είναι ζηλιάρες, αλλά δεν φταίει αυτός. Θυμούνται λάθος πράγματα . Για κάποιο λόγο δεν θα πηδηχτούν με την φίλη τους ενώ αυτός κοιτάει, κι εκεί φαίνεται η αποτυχία της γυναικείας χειραφέτησης.
Ο Ανδραναρχικός είναι ένας αφοσιωμένος φεμινιστής, δεν χάνει ευκαιρία να το αναφέρει σε κάθε περίσταση ότι καθαρίζει, προσέχει το παιδί ή φτιάχνει τσάι για την παρέα. Ωστόσο, συχνά, όταν προκύπτουν όχι και τόσο εντυπωσιακές δουλειές, ο ανδαναρχικός τυχαίνει να είναι απασχολημένος με κάτι πολύ σημαντικό. Είναι στο Millbank. Είναι στους G20. Είναι στο  Occupy. Κάνει δράσεις με τους hunt saboteurs. Είναι πάντοτε κάπου. Εσύ που ήσουν; Ο Ανδραναρχικός λιώνει με τον θαυμασμό άλλων αντρών. Συμφωνεί με τις γυναίκες που γουστάρει, μέχρι να πουν το ναι.
Ο ανδραναρχικός γνωρίζει ότι ο ακτιβισμός επινοήθηκε από τους λευκούς άνδρες. Οι ιδέες είναι η αυθεντική, ανεπηρέαστη δουλειά παλαιότερων αντρών, και η ιστορία είναι μονάχα η αλληλουχία αυτών των ιδεών. Ο αναρχισμός, ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός, αυτές οι ταμπέλες περιγράφουν την παράδοση της ανδρικήςς ιδιοφυΐας. Κατά το παρελθόν ορισμένες γυναίκες είχαν καλές ιδέες (όπως ηEmma Goldman, η roza luxeburg, η Rosa Parks). Στην παρούσα φάση, οι γυναικίες ιδέες προσέγγιζουν τον φασισμό: οι πολιτικές ασφαλών χώρων είναι για μωρά, οι συνελεύσεις που αποκλείουν τους λευκούς άντρες είναι αντίστροφος σεξισμός, η απόδοση ευθυνών σε άτομα που ανήκουν στο χώρο είναι κυνήγι μαγισσών. Ο ανδραναρχικός δεν βλέπει καμιά ειρωνία στο να υποστηρίζει ότι διεξάγεται κυνήγι μαγισσών εναντίον ανδρών. Πλέον είναι πολύ δύσκολο για έναν άντρα να μιλήσει χωρίς να τον φιμώσουν.
Αν και ο ίδιος μετα βίας τα έχει διαβάσει, Ο ανδραναρχικός αγαπά να κριτικάρει τα έργα των γυναικών, των μη-λευκών ανθρώπων, των τρανς ατόμων. Έχει σημαντικά πράγματα να σου πει για το πώς θα μπορείς να βελτιώθείς. Αυτός μπορεί να σου εξηγήσει γιατί οι τακτικές σου είναι λάθος, μιλώντας φιλοσοφικά. Η επανάσταση έρχεταιμε τη μορφή μιας τρομερής μαζικής εξέγερσης.
Το αληθινό πρόσωπο του ανδραναρχικού είναι η βία απέναντι στις γυναίκες, ενάντια στους ανθρώπους που δεν είναι λευκοί. Του αρέσει να βγαίνει με κοπέλες που έχουν  «θέματα», για να μπορεί να τις «φροντίζει». «Θέλει να σε γαμάει ενώ κοιμάσε«. Δεν το βλέπει αυτό ως βιασμό. Πιστεύει οτι «η παρενόχληση στο δρόμος δεν έχει να κάνει με τίποτα με τον βιασμό«. Επειδή δεν πιστεύει σε πολιτικές αποκλεισμού, έχει φίλους βιαστές. Ο φίλος του μπορεί να έχει χτυπήσει την κοπέλα του μία ή δύο φορές, αλλά έιναι κινηματικός και τελοσπάντων το ‘χει μετανιώσει πλέον.
Ο Ανδραναρχικός είναι φεμινιστής όταν θέλει να γαμήσει. Ο ανδραναρχικός θα χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της σεξουαλικής απελευθέρωσης για να σε εξαναγκάσει να κάνεις σεξ. Θα συνεχίσει να αυτοαποκαλείται φεμινιστής καθώς σε βιάζει. Θα είναι πολύ επιμελής στο να κράζει απολογητές του βιασμού… όταν είναι γυναίκες ή/και μαύρες. Θα μιλαέι στην κοινότητα  το πρωί και θα σε χτυπαέι το βράδυ. Θα σου λέει να μην είσαι τόσο ηλίθια. Μην του κάνεις slut-shaming.
Μην κατηγορείς τον ανδραναρχικό για σεξουαλική κακοποίηση. Μην τον κατηγορείς για  απολογητή βιασμού. Που είναι το «αθωος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου»; Οι γυναίκες που πάνε στην αστυνομία μετά τον βιασμό είναι καπιταλίστριες και προδότριες. Αν παντρευτούν αστυνομικό και τις χτυπήσει, καλά να πάθουν,  τά ‘θελε ο κώλος τους.
Ο  «αναρχισμός» του ανδραναρχικού αποτελείται από ιεραρχικές πολιτικές αντρών που για την ώρα τουλάχιστον δεν κάνουν κουμάντο. Είναι η λευκή ρατσιστική πατριαρχία του μαύρου μπλοκ. Δεν είναι καμιά ακραία ανωμαλία. Ο ανδραναρχικός και οι φίλοι του είναι σε κάθε αριστερό κοινωνικό κύκλο. Ο ανδραναρχικός είναι ένας κανονικός άνθρωπος που αφιερώνει τη ζωή του για να κάνει έναν καλύτερο κόσμο. Όπως και να έχει, είσαι αντεπαναστάτης.
Οι περισσότερ@ από εμάς, ιδιαίτερα οι γυναίκες, έχουμε μια ιστορία να πούμε για τον ανδραναρχικό. Ωστόσο, είναι δύσκολο να πεις ιστορίες για αυτόν. Ο ανδραναρχικός την γλιτώνει. Είναι δημοφιλήςΕίναι μέσα σε δράσεις. Είναι ο καλύτερος αγωνιστής. Είναι ο καλύτερος στο να λέει ότι είναι ο καλύτερος.
 Αυτό που κάνει τον Ανδρααναρχικό ξεχωριστό είναι ότι ποτέ δεν θα παραδεχτεί οτι είναι όλα αυτά. Δεν θα σε ακούσει. Και τώρα, θα σου εξηγήσει γιατί έχεις άδικο.

Συγγραφέας: Ray Filar

Βασισμένο σε συζητήσεις και διηγήσεις των: Mijke Drift, Kirsty La Rain, Riley Coles, Jasper Jay, Olivia Walker, Linda Stupart, Annette Behrens, Toni Mac, Jacob V Joyce, Sophie Lawton, Deborah Grayson, Marta Owczarek, Selin Yildizoglu, Hannah McStar, Lily Ash Sakula, Abigail Williams

Μετάφραση/Επιμέλεια: Αδέσποτος

Πηγή:http://strikemag.org/manarchist/

Manarchist-Quiz

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε η Ιταλίδα αναρχική Virgilia D’Andrea

virgilia_d_andrea1
Σαν σήμερα, το 1888, γεννήθηκε η Ιταλίδα αναρχική, ποιήτρια, αντιφασίστρια, δασκάλα και συγγραφέας Virgilia D’Andrea . Πρωτοάρχισε να ενδιαφέρεται για τον αναρχισμό σε ηλικία 12 χρονών στο σχολείο της, το οποίο βρησκόταν σε μοναστήρι. Όλα ξεκίνησαν όταν οι μοναχές έκαναν προσευχή για τον νεκρό βασιλιά Umberto I, ο οποίος είχε πυροβοληθεί και σκοτωθεί από τον αναρχικό Gaetano Bresci, σαν εκδίκηση για την σφαγή του Μαίου του 1898 στην Protesta dello Stomaco (Διαμαρτυρία του στομάχιου). Είχε συμπάθεια περισσότερο για τον εκδικητή παρά για τον βασιλιά. Έτσι ξύπνησε η περιεργειά της, άρχισε να συμπληρώνει το πάθος της για την ποίηση, με το πάθος για διάβασμα πολιτικών έργων. Έχοντας προσόντα ως δασκάλα, άφησε το μοναστήρι το 1908 και δίδαξε σε μια σειρά δημοτικών σχολείων στην περιοχή του Abruzzo. Προσχώρησε στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, βοηθώντας στη δημιουργία του τμήματος γυναικών. Αλλά έχοντας δει την Settimana Rosso (Κόκκινη Εβδομάδα) στο Μιλάνο το 1914 και την ανεπαρκή ανταπόκριση της πολιτείας στον σεισμό στο Abruzzo το 1915, έγινε ακόμη πιο ριζοσπαστικοποιημένη. Πέρνωντας μέρος στο αντι-παρεμβατικό κίνημα στις αρχές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, γνώρισε αναρχικούς και ανέπτυξε θαυμασμό για αυτούς. Το 1917 παρουσιάστηκε στον αναρχοσυνδικαλιστή Armando Borghi, γραμματέα της USI (Union Syndicale Italian) και στην εφημερίδα του, την εβδομαδιαία «Guerra di Classe» (Class War), στη συνέχεια φυλακίστηκε στο Abruzzo. Ο Armando θα γίνει ο δια βίου σύντροφος της και συνεργάτης της. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την USI (εκδίδοντας την «Guerra di Classe», όταν ο Borghi εξορίστηκε στη Ισέρνια), έδινε ομιλίες και έγραφε πεζογραφία και ποίηση για το κίνημα. Η πολιτική αστυνομία άρχισε να την έχει στα υπόψην της, την χαρακτήρισε μια αποτελεσματική και επικίνδυνη ριζοσπαστική αντιπολεμική υποκινήτρια, και τέθηκε υπό κατ ‘οίκον περιορισμό για τη διάρκεια του πολέμου. Το 1922 η D’Andrea δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο ποίησης, «Tormento» (Μαρτύριο), το οποίο είχε μια χαρακτηριστική εισαγωγή από τον Ερρίκο Μαλατέστα. Το ιταλικό κράτος κατέσχεσε και απαγόρευσε όλα τα αντίγραφα, κατηγορώντας το βιβλίο της πως διαταράσει τη δημόσια τάξη και υποκινεί ταξικό μίσος. Δυστυχώς, το υπόλοιπο της λογοτεχνίας της είναι μικρό: «L’Ora di Maramaldo» (Η Ώρα του Ανυπεράσπιστου 1925), μια συλλογή πεζογραφίας που δημοσιεύθηκε στη Γαλλία το 1928 και το «Torce Nella Notte» (Φακοί στη νύχτα 1933), μια συλλογή από άρθρα και πραγματείες που δημοσιεύθηκε στη Νέα Υόρκη, λίγες μέρες πριν το θάνατό της. Με την άνοδο του φασισμού, κάτι που η d’Andrea σήμείωνε, ήταν οτι ο πόλεμος της βίας εξαπολύθηκε εναντίον του πολιτισμού, έγραφε για τον αγώνα εναντίων του φασισμού υποστηρίζοντας : «Επιτιθέμενοι στον φασισμό υπεράσπιζομάστε το παρών και το μέλλον της ανθρωπότητας» Αναπόφευκτα, οι αντι-φασιστικές δραστηριότητες της και του Borghi οδήγησαν σε απειλές θανάτου και μετά την φασιστική πορεία στη Ρώμη, τους εξόρισαν, για πρώτη φορά στο Βερολίνο (1923), στη συνέχεια στο Παρίσι (1924) όπου ίδρυσαν το περιοδικό «Veglia» (αγρυπνία) – «Rivista di tutti gli Anarchici» (περιοδικό όλων των αναρχικών) – και έγιναν ενεργοί υποστηρικτές του Σάκο και του Βαντσέτι. Στη συνέχεια κατέλειψαν στις ΗΠΑ το 1928. Εκεί συνέχισαν τις πολιτικές τους δραστηριότητες, την εκστρατεία για τον Sacco και Vanzetti, την αντιφασιστική δουλειά, ενώ συνεργάστηκαν με την αναρχική εφημερίδα «L’Adunata dei Refratari» (Call of Refractaires). Εν τω μεταξύ, η υγεία της επιδεινωνόταν και διαγνώστηκε με καρκίνο του εντέρου. Την 1η Μαΐου του 1933 εισήχθει στο νοσοκομείο στη Νέα Υόρκη και πέθανε λίγες μέρες αργότερα, κατά τη διάρκεια της νύχτας της 11ης Μαΐου, σε ηλικία σαράντα τριών (43) χρόνων.

Πηγή: The Bottled Wasp Pocket Diary

Μετάφραση: Αδέσποτος