Αναρχογυμνισμός

Οι αναρχογυμνισμός (επίσης αναρχικός γυμνισμός και γυμνιστικός αναρχισμός) εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως μία ένωση της αναρχικής και της γυμνιστικής φιλοσοφίας [1][2]Κυρίως είχε απήχηση στο πλαίσιο των αναρχοατομικιστικών κύκλων [3], στην Ισπανία [2], στη Γαλλία, στη Πορτογαλία [3]και στην Κούβα [4]

Οι αναρχογυμνιστές υποστηρίζουν την χορτοφαγία, τον ελεύθερο έρωτα, τον γυμνισμό, την πεζοπορία και μια οικολογική θεώρηση του κόσμου μέσα και έξω απο τις αναρχικές ομάδες. Ο αναρχογυμνισμός επίσης προωθεί μια οικολογική κοσμοθεωρία, μικρά οικολογικά χωριά, με μεγαλύτερη έμφαση στον γυμνισμό ως έναν τρόπο για να να αποφευχθεί ο πλασματική μαζική βιομηχανική κοινωνία [2]Οι γυμνιστές ατομικιστές αναρχικοί βλέπουν το άτομο μόνο με τις βιολογικές, φυσικές και ψυχολογικές πτυχές του και προσπαθουν να εξαλείψουν τους κοινωνικόυς προσδιορισμούς [2].

 

Πρόωρες επιρροές

Μια σημαντική επιρροή στις αρχές του αναρχογυμνισμού ήταν η σκέψη του Henry David Thoreau, του Leo Tolstoy και του Élisée Reclus

O Thoreau ήταν ένας Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής, φυσιοδίφης, αντιστάτης φόρου, τοπογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, και μεταφυσικός. Έγινε γνωστός από το βιβλίο του Walden, το οποίο είναι μια πραγμάτευση πάνω στην απλή ζωή και το φυσικό περιβάλλον, και απο το  δοκίμιό του, Civil Disobedience, μια πραγματία για την ατομική αντίσταση, την ηθική εναντίωση σε άδικες καταστάσεις, όπως αυτών των αστικών κυβερνήσεων. Η σκέψη του ήταν  μια από τις πρώτες επιρροές του πράσινου αναρχισμού, αλλά με έμφαση στην ατομική εμπειρία του φυσικού κόσμου, επηρεάζοντας αργότερα τα ρεύματα των γυμνιστών. Η απλή ζωή, η απόρριψη της υλιστικής ζωής και η αυτάρκεια ήταν οι στόχοι του Thoreau , το σύνολο του έργου είναι εμπνευσμένο από τη μεταφυσική φιλοσοφία. «Πολλοί έχουν δει στον Thoreau έναν πρόδρομο της οικολογίας και του αναρχοπρωτογονισμού που εκπροσωπείται σήμερα απο τον John Zerzan. Για τον George Woodcock η στάση αυτή μπορεί να ωθείτε από την ιδέα της αντίστασης στην πρόοδο και την απόρριψη του αυξανόμενου υλισμού, που είναι στη φύση της αμερικάνικης κοινωνίας στα μέσα του 19ου αιώνα » [2]. O John Zerzan περιλαμβάνει το κείμενο «Excursions» (1863) του Thoreau σε γραπτή συλλογή εναντίων του πολιτισμού που ονομάζεται «Against civilization: Readings and reflections from 1999″.

 

Γαλλία

Για την σπουδαίο Γάλλο αναρχικό Ελιζέ Ρεκλύ, ο γυμνισμός «ήταν ταυτόχρονα ένα φυσικό μέσο αναζωογόνησης, μια ταύτιση με το σώμα εντελώς διαφορετική από την υποκρισία και τα ταμπού που επικρατούσαν εκείνη την εποχή, ένας πιο ευχάριστος τρόπος για να δούμε τη ζωή στην κοινωνία, και ένα κίνητρο να σεβόμαστε τον πλανήτη. Έτσι εμφανίστηκε ο γυμνισμός στη Γαλλία, ιδίως, υπό την επίδραση του Ελιζέ Ρεκλύ, μεταξύ αναρχικών Κοινοτήτων στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα ως αποτέλεσμα του ελυθεριακού σοσιλιασμού».

 

tumblr_n47rvmJxoK1s5wms7o1_400
Αναρχογυμνιστές/στριες απο την Γαλλία απο την δεκαετία του 1930

 

Στη Γαλλία αργότερα σημαντικοί προπαγανδιστές του αναρχογυμνισμού ήταν ο Henri Zisly [5] και ο Émile Gravelle που συνεργάστηκε με τον Henri Zisly και τον Henri Beylie στα ένθετα La Nouvelle Humanité, Le Naturien, Le Sauvage, L’Ordre Naturel, και La Vie Naturelle [6]. Οι ιδέες τους ήταν σημαντικές στους αναρχοατομικιστικούς κύκλους στη Γαλλία, καθώς και στην Ισπανία, όπου ο Federico Urales (με το ψευδώνυμο Joan Montseny) προώθησε τις ιδέες των Gravelle και Zisly στο La Revista Blanca (1898 έως 1905). Η πολιτική δραστηριότητα του Zisly «αποσκοπούσε κυρίως στην προπαγάνδιση της επιστροφής στη «φυσική ζωή» μέσα από τα γραπτά και την έμπρακτη συμμετοχή, παρακινώντας τις ζωντανές αντιπαραθέσεις εντός και εκτός του αναρχικού κινήματος. Ο Zisly επέκρινε έντονα την πρόοδο και τον πολιτισμό, τον οποίο θεωρούσε ως «παράλογο, επαίσχυντο και βρώμερο». Εκδήλωνε ανοιχτά την αντίθεσή του στην εκβιομηχάνιση, με το επιχείρημα ότι οι μηχανές ήταν εγγενώς αυταρχικές, υπερασπίστηκε τον γυμνισμό, τάχθηκε υπέρ μιας μη δογματικής και μη-θρησκευτικής προσήλωσης στους «νόμους της φύσης», προτείνοντας ένα τρόπο ζωής που βασίζεται στις περιορισμένες ανάγκες και την αυτάρκεια, και διαφώνησε με τη ιδέα της χορτοφαγίας, την οποία θεωρούσε «αντι-επιστημονική» [5].
Ισπανία

Η σχέση ανάμεσα στον αναρχισμό και τον γυμνισμό ήταν πολύ σημαντική στο τέλος της δεκαετίας του 1920 στην Ισπανία [1]:


«Ο συνδετικός ρόλος που διαδραματίζει η ομάδα Sol y Vida ήταν πολύ σημαντικός. Ο στόχος αυτής της ομάδας ήταν να πηγαίνει ταξίδια και να απολαμβάνει την ύπαιθρο. Το Athenaeum Naturist, Ecléctico, στη Βαρκελώνη, ήταν η βάση από την οποία ξεκίνησαν οι δραστηριότητες της ομάδας. Πρώτα το Etica και στη συνέχεια το Iniciales, τα οποία ξεκίνησαν το 1929, ήταν οι εκδόσεις της ομάδας, οι οποίες διήρκεσαν μέχρι τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι ιδέες που εκφράζονταν απο τους γυμνιστές στις εκδόσεις ανταποκρίνονταν στις επιθυμίες που η ελευθεριακή νεολαία είχε, σε κόντρα με τις συμβάσεις της αστικής τάξης της εποχής. Αυτό είναι που εξήγησε σε επιστολή του προς τις Iniciales ένας νέος εργαζόμενος. Ο ίδιος γράφει κάτω με το περίεργο ψευδώνυμο Silvestre del Campo (ο αγριάνθρωπος της χώρας) » Θεωρώ μεγάλη μου χαρά να είμαι γυμνός στο δάσος, λουσμένος απο το φως και τον αέρα, δύο στοιχεία της φύσης που δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά. Με το να αποφεύγουμε τα σεμνά ρούχα του
εκμεταλλευομένου ατόμου, (ρούχα τα οποία, κατά τη γνώμη μου, είναι το αποτέλεσμα των μηχανορραφιών όλων των νόμων, επινοήθηκαν για να κάνουν τη ζωή μας πικρή), καταδυκνίουμε ότι δεν υπάρχουν άλλοι νόμοι, αλλά μόνο οι φυσικοί νόμοι. Τα ρούχα σημαίνουν σκλαβιά για μερικούς και τυραννία για άλλους. Μόνο ο γυμνός άνθρωπος που επαναστατεί ενάντια σε όλες τις νόρμες, υπερασπίζεται τον αναρχισμό, χωρίς την πρόληψη της στολής που επιβλήθηκε από την φιλο-χρήματη κοινωνία μας» [1] .
solyvida
Αναρχικοί στην φυλακή Modelo στην Barcelona

 

Ο Isaac Puente, ήταν Ισπανός αναρχικός με μεγάλη επιρροή κατά τη διάρκεια του 1920 και του 1930 και σημαντικός προπαγανδιστής του αναρχογυμνισμού, ήταν μαχητικό μέλος τόσο στην αναρχοσυνδικαλιστική CNT όσο στην και Ιβηρική Αναρχική Ομοσπονδία. Ο Isaac είχει εκδώσει το βιβλίο el Comunismo Libertario y otras proclamas insurrecciones y naturistas ( Ο ελευθεριακός κομμουνισμός και άλλες εξεγερσιακές και γυμνιστικές προκηρύξεις) το 1933, το οποίο πούλησε περίπου 100.000 αντίτυπα [7].

Συνεχίστε την ανάγνωση Αναρχογυμνισμός

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε η Anastasia Baburova και ο Stanislav Markelov

851762fe6ee32975340d1f25af21f686fb3fe2e6

 

Σαν σήμερα, το 2009, δολοφονήθηκαν απο Νεοναζι η Anastasia Baburova και ο Stanislav Markelov. Η Anastasia Baburova ήταν αναρχική, δημοσιογράφος και μέλος της αυτόνομης δράσης, διερευνούσε συνεχώς νεοναζί και ο Stanislav Markelov , δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι δυό τους ερευνούσαν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τον Yuri Budanov, έναν Ρώσο αξιωματικό που είχε καταδικαστεί για εγκλήματα πολέμου στην Τσετσενία. Ο Stanislav Markelov πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε μετά από συνέντευξη τύπου, στην οποία ζήτησε την έφεση κατά της πρόωρης απελευθέρωσης ενός Ρώσου πρώην συνταγματάρχη που είχε φυλακιστεί για την δολοφονία ενός κοριτσιού από την Τσετσενία.Η Anastasia Baburova, δημοσιογράφος από την εφημερίδα Novaya Gazeta η οποία ήταν μαζί με τον Stanislav Markelov, τραυματίστηκε σοβαρά όταν προσπάθησε να σταματήσει το δολοφόνο. Πέθανε αργότερα την ίδια ημέρα στο νοσοκομείο

Πηγή:Wikipedia,indymedia athens

Mετάφραση/ επιμέλεια: Αδέσποτος

Σαν σήμερα, γεννήθηκε o αναρχικός Antonio Blanco Blanch

 

10926384_418081671684518_4645606132037407960_n
Εφημερίδα της Μαδρίτης El Sol αναφέρει την σύλληψη του Antonio Και του αδελφού του Bartomeu (1 οκτωμβρίου 1926)

Σαν σήμερα, γεννήθηκε o Ισπανός σοκολατοποιός, αναρχικός και αναρχοσυνδικαλιστής, μέλος της CNT, Antonio Blanco Blanch. Φυλακίστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πρίμο ντε Ριβέρα για έντονη συνδικαλιστική δραστηριότητα. Μέλος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Υπουργείου Βιομηχανίας και από το 1937 έως το τέλος του πολέμου ήταν υπεύθυνος στο κολλεκτιβοποιημένο εργοστάσιο χημικών Casa Gros στην Μπανταλόνα. Εξόριστος στη Γαλλία, πέρασε απο διάφορα στρατόπεδα και ενσωματώθηκε σε μια εταιρεία (Compagnies de Travailleurs Étrangers) και εργαζόταν στην οχύρωση στη γραμμή Μαζινό.

Συλλαμβάνεται κατά τη διάρκεια του γερμανικού ρήγματος, και στάλθηκε έγκλειστος στο Stalag ΙΒ Hohenstein (Πολωνία), στις 9 Αυγούστου, απελάθηκε με 168 άλλους ισπανούς Ρεπουμπλικανούς σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν. Στις 24 Ιανουαρίου του 1941, μετατέθηκε στο στρατόπεδο Gusen , όπου και πέθανε στις 19 Νοέμβρη του 1941.

Εφημερίδα της Μαδρίτης El Sol αναφέρει την σύλληψη του Antonio Και του αδελφού του Bartomeu (1 οκτωμβρίου 1926)


πηγη:The Bottled Wasp Pocket Diary

Mετάφραση/ επιμέλεια: Αδέσποτος

 

Σαν σήμερα φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Sussex ξεκίνησαν απεργία ενοικίων

12400842_488582654660223_225670441793410314_n

Σαν σήμερα, το 1973, φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Sussex ξεκίνησαν απεργία ενοικίων ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης για μείωση των φοιτητικών υποτροφιών. Η απεργία ακολουθήθηκε από σπουδαστές από όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, με 44 πανεπιστήμια να συμμετέχουν σε απεργίες ενοικίου μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου.

Το παρακάτω αρχέιο παρουσιάζει την ιστορία του φοιτητικού ριζοσπαστισμού στο Πανεπιστήμιο του Sussex στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κατά της διοίκησης του πανεπιστημίου, με τις ιστορίες των απεργών, των καταλήψεων και των μποϋκοτάζ των εξετάσεων: https://libcom.org/library/student-radicals-incomplete-history-protest-university-sussex-1971-75

Mετάφραση: Αδέσποτος

Σαν σήμερα δολοφόνησαν άγρια την Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ

1796500_488080311377124_1532687108631354851_n

 

Σαν σήμερα, το 1919, στο Βερολίνο μέλη παραστρατιωτικής οργάνωσης υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες δολοφόνησαν άγρια τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και τον Καρλ Λίμπκνεχτ και πέταξαν τα πτώματά τους σε ένα κανάλι. Το πτώμα της Ρόζας βρέθηκε να επιπλέει 4 μήνες μετά στο κανάλι Λάντβερ του Βερολίνου, ενώ οι δύο ακροδεξιοί δολοφόνοι της, ο υπολοχαγός Βόγκελ και ο τουφεκιοφόρος Ρούνγκε, σε μια παρωδία δίκη, τιμωρήθηκαν με αστείες ποινές.

Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον άρθρο για την κληρονομιά της Λούξεμπουργκ:http://libcom.org/library/rosa-luxemburg-in-retrospect-mattick

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί το τελευταίο γραπτό της Ρόζας, μετά την ήττα των Σπαρτακιστών στο Βερολίνο και λίγο πριν από τη δολοφονία της από τις επίλεκτες ομάδες που χρησιμοποίησε η «σοσιαλδημοκρατική» κυβέρνηση: http://info-war.gr/ρόζα-λούξεμπουργκ-η-τάξη-βασιλεύει-σ/

 

 

Mετάφραση/ επιμέλεια: Αδέσποτος

Σαν σήμερα η αστυνομία πυροβόλησε 19 γυναίκες στη Βαρκελώνη

12472404_487765731408582_5718278860775971258_n

Σαν σήμερα, το 1918, η αστυνομία πυροβόλησε 19 γυναίκες στη Βαρκελώνη που διαδήλωναν ενάντια στην αύξηση του κόστους διαβίωσης. Εδώ είναι ένα εξαιρετικό άρθρο για τις διαδηλώσεις των γυναικών στην Ισπανία μεταξύ 1910 και 1918.
(Trigger warning, το άρθρο αυτό περιέχει σεξουαλική βία):https://libcom.org/history/female-consciousness-collective-action-barcelona-temma-kaplan

 

Mετάφραση/ επιμέλεια: Αδέσποτος

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Todor Angelov Dzekov

10007408_416424425183576_636802489410462883_n

Σαν σήμερα, το 1900, γεννήθηκε ο Βούλγαρος ανάρχο-κομμουνιστής επαναστάτης και αντιφασίστας Todor Angelov Dzekov (Тодор Ангелов Дзеков). Υπήρξε ενεργός για μεγάλο διάστημα στη δυτική Ευρώπη και επικεφαλής μιας βέλγικης αντι-ναζιστικής ομάδας που είχε έδρα τις Βρυξέλλες . Ήταν μέλος της αυτονομίστικης οργάνωσης Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση  και του Κομμουνιστικού κόμματος Βουλγαρίας, το 1923 συμμετείχε στην αποτυχημένη Εξέγερση του Σεπτέμβρη.

Το 1923 εγκαταστάθηκε στο Βέλγιο, με τη σύζυγό του Aleksandra Sharlandzhieva (Александра Шарланджиева) και την κόρη του, Svoboda Bachvarova (Свобода Тодорова Бъчварова). Μεταξύ του 1936-1938, εντάχθηκε με τους Βούλγαρους εθελοντές στις Διεθνής Ταξιαρχίες στο Τάγμα Γκεόργκι Ντιμιτρόφ και πολέμησε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Πληγωμένος, πέρασε τον χρόνο του αναρρώνοντας σε ένα νοσοκομείο στη Μούρθια, μετά την ήττα των δημοκρατικών δυνάμεων τον βάλανε έγκλειστο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά την επιστροφή του στο Βέλγιο ο Angelov έγινε ενεργός υποστηρικτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Βελγίου. Το 1942, οργάνωσε μια αντιστασιακή ομάδα περίπου 25 ατόμων, στην οποία συμμετείχαν ως επί το πλείστον Ευρωπαίοι και Εβραίοι μετανάστες με έδρα τις Βρυξέλλες.

Ο Angelov αναφέρεται ως Τρομοκρατης Χ από τις ναζιστικές αρχές και σύμφωνα με αυτές συμμετείχε σε πάνω από 200 ενέργειες εναντίον τους, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής τρένου που μετέφερε στρατιωτικά μηχανήματα και του καψίματος αρχείων για την απέλαση Εβραίων. Κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου έτους, περίπου το ήμισυ των μελών της ομάδας σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν. Ο Angelov συνελήφθη στις αρχές του 1943 και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Fort Breendonk, όπου εκτελέστηκε στα τέλη Νοεμβρίου του 1943. Αμέσως μετά τον πόλεμο, Ο Angelov ανακηρύχθηκε ήρωας της βελγικής Αντίστασης και στις αρχές του 1980 κτίστηκε ένα μνημείο για αυτόν στο Creux Clos du Chemin στο Schaerbeek, όπου και έζησε. Ένα μνημείο για τον Angelov υπάρχει και στη γενέτειρά του Kyustendil, ανακηρύχθηκε επίτιμος πολίτης της Kyustendil το 1998.

Το 2007, εκδόθηκε στο Βέλγιο το βιβλίο Όμηροι της ναζιστικής τρομοκρατίας αφιερωμένο στον Angelov και την ομάδα του. Το 2008, η Βούλγαρη συγγραφέας και κόρη του Angelov,  Svoboda Bachvarova, δημοσίευσε μία μυθιστορηματική νουβέλα με τίτλο In a Particularly Painful Way αφιερωμένη στη ζωή του πατέρα της.

Mετάφραση: Αδέσποτος

Πηγη: The Bottled Wasp Pocket Diary, Wikipedia